Kalbim ışıktan yoksun bir mabed,
Kapısında senin siluetin bekliyor hâlâ.
Adını her andığımda göğsümde bir tohum çatlıyor,
Ama hiçbiri toprağına filiz vermiyor.
Gözlerin zamanı eritiyor,
Ben onlara baktıkça çoğalıyor yokluğun.
Şimdilerde dünya senin yokluğundan yapılmış bir labirent.
Ekseninde dönmeye mahkûm kalbim.
Adını unutsam bile kokun kalıyor cümlelerimde,
Bir varmış bir yokmuş gibi değil,
Bir varmış ve hiç gitmemiş gibi.
Bir bakışının içine gizlenmiş bir evren taşıyorum,
Sınırları yok, çıkışı yok, sen varsın merkezinde.
Kalbim, duvarları olmayan bir oda gibi
Sen orada duruyorsun,
Ama ben hep kapı dışında kalıyorum.
Neden görmüyor musun beni ?
Kayıt Tarihi : 30.10.2025 21:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Güçlü tanımlamalar belirgin ve mısraları tek başına şiir
Tema oldukça bilindik. Ulvi aşk ve kavuşamama , hasret ,
Zaman ayırıp okumuşsunuz ve yorumlamışsınız; çok teşekkür ederim onore oldum.
Doğrudur… Her şiir, okuyan kalpte başka bir yöne akar. Herkes kendi penceresinden bakar, kendi eksiklerini tamamlayacak bir son arar. Belki de bu yüzden bazı finaller birine yarım, diğerine tam gelir.
Değerli zamanınızdan ayırıp okumuşsunuz.. teşekkür ederim.
TÜM YORUMLAR (6)