Kanlı Savaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıkıntıdan yükselirken simsiyah yoğun dumanlar,
Karanlığın sinesinde kaybolup yitti yalanlar,
Şehri yakıp yıkar iken o kocaman dev yılanlar,
Nefes alan canlı yitmiş zehirlidir tüm fidanlar.
Cadde boyu dizilmiştir kırık dökük paslı teller,
Zemherinin ayazında donduruyor soğuk yeller.
*
Ufuklardan kara bulut inince dondu kanımız,
Kurşun gibi ağırlaşıp ezildi fani canımız,
Kayalara çarpa çarpa paramparçadır yanımız,
Enkazların arasında kayıptır şöhret şanımız.
Çaresizlik girdabında yıkılmıştır tüm haneler,
Ruhumuzu kemiriyor çukurlardaki fareler.
*
Bataklığın ortasında çırpınır mağlup ordular,
Ağı tadan dudakları mühürler dipsiz kuyular,
Karanlığın kucağında büyür amansız korkular,
Nehirlerin tabanında birikmiş çamur tortular.
Üstümüze kapanıyor çelikten kalın perdeler,
Kaygılardan yontulmuştur boynu bükük pencereler.
*
Yangınların ortasında küllere dönüştü toprak,
Fırtınalar savururken döküldü sararmış yaprak,
Çölleşen vadilerimiz susuzluktan yandı kurak,
Düşmanların sinesinde kırıldı çelikten mızrak.
Sefaletin ortasında çürüyor bütün meyveler,
Zehirli su damlatıyor pas tutmuş demir tekneler.
*
Korsanların gemileri battı yüce deniz dipsiz,
Mağaranın duvarından büsbütün silindi şu iz,
Paslı demir kapıları kilitlerken soğuk dehliz,
Şehirleri viran kıldı sarsıcı felaket kriz.
Canımızı yakıp durur umutsuz fena besteler,
Zindanların ortasında tükeniyor meşaleler.
*
Mezarlığın ortasında çürüyor simsiyah tabut,
Kılıçların darbesiyle dağıldı zirvede bulut,
Sefaletin pençesinde tükendi sahipsiz umut,
Kötürüm zihinlerdedir çarpıklaşan zalim boyut.
Şehrimizin üzerine çöktü bak siyah gölgeler,
Fırtınanın vuruşuyla devrildi o dev kuleler.
*
Caddelerin ortasında yükseldi amansız feryat,
Yoksulluğun sillesinden iniyor yüzlere tokat,
Gıdalar küfleniyorken sofralarda ekmek bayat,
Cehennemi aratmayan eziyet bir garip memat.
Masalları yalanlıyor kuruyan buz şelaleler,
Sürgünlere azap sunar hücredeki dar köşeler.
*
Zalimlerin tepesine yıkılır altından saray,
Kılıcını çekiyorken kanlara boyandı bak ay,
Yerkürenin sinesinde kırıldı şiddetiyle fay,
Harikalar diyarında fakire ayrılan kıt pay.
Zihinleri hapsediyor çözümsüz kör felsefeler,
Arz sarsılıp çatlayorken parçalanıyor kubbeler.
*
Meydanların ortasında büyüyor o kanlı savaş,
Dağların zirvelerinden koparak yuvarlandı taş,
Zalimlerin pençesiyle koparıldı gövdeden baş,
Yangınların dumanında çoğaldı tükenmez telaş.
Çamurlara gömülüyor zirvedeki dik tepeler,
Kayıplara karışıyor haritadaki ülkeler.