İnandık, özümüz Yaradan’ın nefesinden;
Ondan olan onunlayken olmaz mı payidar;
Heyhat, çıkmak istesek şu günah kafesinden
Hep bahanemiz hazırdı; "Zamanımız mı var?"
Her solukta şu anın kıymetini bildik mi?
Şükredip de hakkıyla içimizi aldık mı?
Ah, suçu nefsimizi attık, ona yüklendik!
Nefsimiz el değildiki; bizden bizimle var.
Sonunu düşünmedik, boşuna büyüklendik.
Nefs akla hizmet ettikçe olmuştur manidar.
Onunla tanış olup yine de dost kaldık mı?
Hiç aklımızı başımızı alıp daldık mı?
14.10.2024
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 15:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!