Kalk Evlat Şiiri - Mesut Tütüncüler

Neden hüzünlüsün evlat?
Neden kederlisin böyle?
Kadere isyanın niye?
Unutma! Kader seni yenmek için değil, güçlendirmek için var.

Bak! Bir bak çevrene.
Yalan rüzgârı sarmış bedenlere,
Bir serap götürüyor peşinden ölümlere.
Gerçeği görebilen, ancak aldanmayan gözlerdir.

Daha ne duruyorsun?
Kalk oturduğun yerden!
Be kalk! Kalk!
Çünkü düşen, sadece kalkmadığında kaybeder!

Takma kafana be evlat,
Kalmadıysa artık takat,
Ara!
Çünkü aramayan, asla bulamaz!
Ve bul nihayetinde.
Korkma dikeninden,
Dokun!
Çünkü acıyı bilmeyen, güzelliğini tadamaz!

Su ol,
Güneş ol,
Serin ol,
Solan güllerini yaşat!

06.04.2025