Kapansın Şiiri - Mesut Tütüncüler

*Duha Suresi’nden, esinle

Gönül bir aynadır, kırıklar vardır,
Ateşini kalbe sür de kapansın.
Bakacaksan eğer açıklar vardır,
Sırrım sırrınla bir sırda kapansın.

Dil mühürlü, gönül bir garip hane,
Gelen de, giden de bilsin bahane,
Küllerin içinde yanan pervane,
Savrulsun külleri, korda kapansın.

Yoktan vara, çoktan bire su eyle,
Körü körüne de olmasın söyle,
Bilsin tanış olsun, söndürsün öyle.
Yangın başladığı yerde kapansın.

Mümini Mümine kardeş bil ara;
Hal hatırını sor, düşmesin dara.
Farz et ki düştü, açıldı yara,
Kimseler görmeden sar da kapansın.

Herkes dostun değil, bunu böyle bil,
Güven köprün olsa, kavuştakı il.
Her gelene açma, göz yaşını sil,
Hakikât yurduna, var da kapansın.

Teselli ararsan bunu hatırla,
Rabb’in senin ile, terk etmedi de, (*)
Kaygıları bırak, unutmadı da, (*)
Sabrın eşiğinde dur da kapansın.

Mesut der ki hemhâl kendin bilmektir,
Gönül aynasında, bendin bilmektir.
Bent o olsa gerek, haddin bilmektir,
Sığmazsa aştığı serde kapansın.