Kanayan Sessizlik Şiiri - Yücel Özkü

KANAYAN SESSİZLİK
Mücadele ederken içime kan yürür,
Susarım gecelerde, yaram derin büyür.
Gözlerimde biriken o sessiz hüzünler,
İçime akıp akıp gönlümde düğümlenir.

Sormayın hâlimi hiç, sinem kan revandır,
Her sözümün ardında saklı bir figândır.
Bir dokunsan sel olur taşar göz pınarım,
Bu gamlı gönül artık kedere mekândır.

Ne sabah ferah verir ne gece uyutur,
Hasret dediğin ateş içimde kor tutar.
Ben gülerim görünce herkes beni iyi sanır,
Bir ben bilirim içim nasıl sessiz ağlar.

Yollarım hep karanlık, yıldızım da küskün,
İçimde suskun acı, gözlerimde hüzün.
Bir ömür taşıdığım bu kırık yalnızlık,
Sessizce tüketiyor gönlümdeki her gün.

Yücel ÖZKÜ
01 Mayıs 2026/00:57