ayın ondördü, yüzüm bembeyaz
kanımda eksiklikleri yaşanıyor bir şeylerin..
bazen sırtıma haince indirilen yumruk,
bazen, yüzüme baka baka söylenen yalan!
genellikle arkamdan sıkılmış, onca boş kovan..
sanılmasın bunca yıldır hasret duyulan
eserin oldum kurumuş ağaç dallarında.
sararmış bez parçası, bir bez parçasıyım..
ellerinden semaya uçup giderken,
yanık mendil kokusu doldu dileklerim..
gergef kanaviçelerde kör ilmik tanesi,
mahkûm voltalarında sabır tesbihiyim..
önemsenmiş kişiliklerin önünde bağdaşlar kuruldu
kimi duble duble içti, kimi satır satır yazdı
ışıltılı sofralarda garip gureba, meze diye sunuldu
kimi cılız cılız ıkındı, kimi derin derin yutkundu
sonlarını düşünmeyenler renkli masallarda unutuldu
kimi kemikler sızıladı, kimi kendinden sıkıldı
fıtratında davası varsa Tevhid’in,
meydan okumak için biraz da kudretin.
saf yanında ellerini semaya kaldırıp
omuzuna kolunu atmışsa garibin.
birlikte adımları sayıp cümbür cemaat,
içine çekmişse acı soğuğunu zemherinin.
kalbinden iktibas alınsa kahramanlığın
çektiğin acıları da gönder yüreğime.
belki de ben bilemeyeceğim filistini
görmek de istemem betona çıplak yatmanı.
tahammül de edemezdim kapkara zındanda
oruç niyetine aç, bitap bırakılmana.
mavidir gökler, ey azimli insan.
fetret yordu seni, gül bize Nisan!
bir ok fırlat, menzili zafer olsun.
olmazsa, yolumuzu Mayıs bulsun !
kibri el alsın, dost kâfidir bize.
"sultanım" dedim, samimiyetle
nereye gidelim karıcığım?
bu bayram, kimin mutluluğuna ilişelim!
dolmuş gözleriyle dedi ki :
müsaitse annemin boynuna sarılayım,
râm-ı edep pir ehline müstecâp,
vaktiyle ahzu kabz idelüm dahi !
erdir, serdir; muktedir şahta hicâp,
olmaya, kâfidir bir şaplak, kâfi !
14.09.2021/16.40
büyük bir ovanın, büyük bir vadinin tam ortasında
yayla yayla süzülerek çağlayan ırmakta köpüktün!
şöyle can kardeşe ballandıra ballandıra övülen
yüzümüze yerleşen tebessüme aşina ferahlıktın!
ne yazık ki nadidem, ne yazık ki sen de hatırlanıyorsun !
henüz dizini kırmamış kurşuna dizilmemiş,
dipçik gibi dimdik, gözleri yeni bağlanmıştı.
ona rağmen sözünü sakınmadı derviş!
hazır ol! diye, sert bir nidaya uçuştu kuşlar!
börtü böcek korktu, havada, karada ve suda..
ne varsa, ne kaldıysa ! o korkmadı, korkmadı o!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!