katman katman sır olsan, vah sır olsan
taş taş örülmüş surlar arkasında.
yine de bulur seni korktukların,
araya araya mecnun misali!
diyar diyar yol gitsen, vah bir kaçsan
yüzünü yere kapatmış, parmakları titriyor
hayallerinden kaçıyor, zihninden korkuyor!
geçmişin esintisi dizlerinin bağını çözüyor...
gerçeği seçti, gerçeğin acısına katlanmayı
dünün yalnızlığıyla bugünün dansına rağmen!
düşünceler, iliklerinde yuvalanmış ıssızlığı,
ki gariptir,
arşın boyu lutfedilmiş sıfata,
haktan hediye olmuş intifa !
selamet mevkii bir kara mühür;
o da kısmetse, gelir konar câna !
özür dilemek istediğimde
üstünden çok zaman geçmişti..
sayısını bilmediğim kadar
hüzünlü şarkılarla yorulduğumu biliyordum.
henüz kararsızdım, henüz habersiz,
yolun başında belirsizdim...
devranın başı döner geçmiş zaman olur da;
kervansız han, çerçisiz pazar dolu olur mu?
vardır tabi ki bir haysiyetsiz, rezil vezir !
baktığında cansız silüet belirir, kâhir.
sebeptir elbet cebin sıkıntısı, el mahkûm !
hadi bir de peşine sürüsünü koyalım;
sesini duyuyorum, kayalıklardan sesini
şavkına muştusunu anlatıyor bin hevesle
sesini duyuyorum, denizden gelen esinti
dalga dalga seni taşıyor delirmiş yürekle !
uzaklardan bir atlı müjdesini getiriyor
içimde tövbe eden pişmanlıklar,
soframdan yere düşmüş kırıntılar.
yolunda giden, kısmetli deyişler,
ha telinde saz, ha ağuçta dua!
gönülde gülen göze hürmetliler,
giderken,
üzerinden pullu ışıltılar döküldü eteklerinden. tepeden tırnağa aydınlandı zerafet, gözlerinde masumların.
namussuzlara inat, imansızlara nispet !
çantanın içinde iç çekişlerim,
dışında zor renklerin izdüşümü.
ey gönlümün âsarı, men masûmum.
serden geçtim, gülmedi hâlâ Kâsım !
hele kaldır peçen, görsün bir gözüm.
kim deyiş deye, kim? duymaz susarım !
ey canımın cânânı, kan kardaşım.
..bazen siyah gökyüzünde,
lacivert sevdalar arar gözlerim..
..bitmez bir kinin ortasındayım,
doğru söze, doğru yüze hasretim..
..kimin elinden tuttuysam özlemle,
göğsüme çarpa çarpa öğrendim..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!