Sevgi diyordum; sevgi anlamsızlaşıyordu.
Unutulmuş gibi çıkıyordu hayatımdan.
Kalbimde yitirilmiş umut.
Günlük hayatın ardında bekliyordu.
Anlamsız kalıyordu adını andıkça.
Aklımda önceden kalmış.
Soğuk bir havaydı.
Seni beklerken, üşüdüm!
Üzerimde ince bir kazak,
bir de pantolonum!
Anlam veremedim;
Varolan çalışma mevzuatı,
İdari yönergelerle desteklenmişti!
Sistematik manzumelerle çoğaltılmıştı.
Yöneticilik kavramıyla donatılmıştı ama
İdarecilik vasfına dönmüştü, sonradan!
Mendilimde göz yaşlarım kuruyamadan
kahrettin beni!
Yüzümü dönmeden daha,
el aleme rezil ettin beni!
Sevdam önünde,
akıl almaz bir soruyla puşt ettin beni.
zifiri karanlıklarda asılı kalan gri düşüm
“bin defa da çıksan karşıma
__________________sitem dolu bakışlarını görmeyi istemem”
bir gün bile yeter
Git artık!
Ağlamasana.
Yoksa! Bende ağlayacağım.
Heybemi yükledim sırtına,
Gidiyorsun, yüzlerce acıyla..
Bıkkın Pazar sabahlarında,
Geceden kalan hayallerle uyanıyorum!
Bazen yorgan ve yastıkla kavgalı,
Bazen de geç kalınmış kahvaltı tadında..
Sola dönüşlerde ağrıyan yanlarım,
tükenen hayatıma
farklı öneriler de geliyordu
el, alem destekli tanımlar
yaşatmıyordu.
şehir züppelerine olan nefret
Bir bilene sordum bilmediklerimi!
Bilende bilemedi!
Bilindik kelimelerle doldurdu,
Bilmediğim kadar boş olan beynimi!
Görenlere sordum görmediklerimi!
Hayal etmek gerek.
Geceler boyu düşünmek onu..
Gözlerinde canlandırmak
Renklerini seçerek,
Aramak, özlemek doğru olanıdır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!