Kamil Çağlar Aksu Şiirleri - Şair Kamil ...

Mehtabın gölgesi biçare gönlümde
Çığlıklaşır kendi özümde yorgun
Gözyaşıyla dolgun kalp gözümde
Yıldızlar kayıp gölgeleriyle ağlaşır
Hayal serüvenleri yaşanır ruhumun
Yaklaşır kayıp ışıkları nurumun..

Ve silahlar gerçek!
Dostu vahşet dolu anların.
Boyası alyuvar kanların..

Gözyaşının gliserinle alakası yok,
Feryatların diyaframla.

toplasan ağaçları öylece
toplasan çatal bir çığlık
bıraksan zilli sessizlik bu
uzanışlar köklenişler gevşemiş karanlığa

zamanı gürültü , kuru, lineer değil

benim öcülerim,
senin olmadığın düşlerde birgün;
ben!
ve benim
aklımdaki başımdalık ölçülerim..

Anda derin ve sonsuza dökülen yağmur dolu
Denizin gölgesini giyinen gölgen, aslında sen,
Yoktasın bildim aşk, aslında sen deniz değilken,
Ne tendin, ne suydun, biz nefessiz yüzerken

Sen mavi, sen serin, sen hep ıslak hep taze,

sayrıl umutların yatağından
gürüldeyip akıyordu gece
suları kovulmuştu yerinden.

aktıkları duru sancıydı saf,
tunç kazanlarından boşaltarak keder;

Kuşların kanatlarını yangına açar
Kuşların kanatlarını yangına
Lanetli bir kitaptır öyküsü insanın
Güneş onda sayfa sayfa kapanır
Kağıdı karanlıktan ve mürekkebi kandır

bir gün şeyda bir söz ettim
kuyular diline düştüm
söylendikçe söyledim yarayı
derli toplu sözüne yaslandı ölüşüm kuyuların
koşturup gelmiş bir düşle nefes nefes dinlendim
çelimsiz dilimin titrek sönük hitabına

duru yağmura kurulmuş tüter
toprağın şanlı kaftanı yemyeşil
nerden hangi vehimden hangi hülyadan
hangi tabuttan çıksam da bu büyü
yeni bir beden verir yeniden yakmam için
bana

dövünüyor kıyısında gerçeğin hayal
payesini kaybetmiş parça parça us
dalgalar boyu maktül rüyayı saklar
arzum tutuklanmış bir okyanus

uluorta bırakılmış rüyanın derin leşi, kok!