yarsız gecelerin göğsünde o nâr
yoksunluk rüzgârı estikçe azar
kırılmış kalbini kolaysa onar
yararsız umutlar, ufuklar sonu.
sevdana değmeden kanatları hiç
Hayal
Bir gökkuşağına salıncak kursam,
Berrak huzur meltemleri ritmiyle,
Renkler kayboluncaya dek sallansam..
Bu hırçın rüzgarlara kement atsam,
Dağların kamburu çıkmış,
Gökyüzünü taşımaktan..
Toprak yağmura hep acıkmış,
Doğup, varoluşundan.
Bıkmadım ben de, bıkmamış,
kim sökecek?
tenimde yorulmuş karanlık,
kim cehenneme bu zifti,
ateşleri yormadan dökecek?
kim bu gökler, kim bu dağlar, kim bu sancı?
göğün tüm yakınlıkları kesik,
gözümün gördüğü elimin değdiği,
uzaklık ekiyor tenime,
nazlı tarlasına umudun.
sayısız harfler ile göğe yazılmış zaman
okunur damla damla bulutlar kitabından
yağarken dokunur en manidar sözleri,
aklında bir damla bırakmaz yerden.
yağmuru diline çevirmen gerekmez
Yakıyorum kendimi
Çürümüş güzel bir köşkü yakar gibi
Sarhoş ıslığında gölgelerin
Aç bir çocuğun ıssız kemiklerinde
Benim duyulmamış bir şarkım vardı
Elleri şeytanın yakasından düşüyor dünyanın
bazı gözlerime yorgun
elimizden çıkan hoyrat
bir deniz kapanır bütün
çığlık ve kanat kanat
ezelden kalmış iyot
-
Efsa Esenler
Tüm Yorumlarmerhaba çağlar uzun zaman oldu güzel şiirlerini okumayalı bence antolojideki en iyi şaiir sensin.