Kalkanıyım Sevdanın Şiiri - Kasım Kobakçı

Kuvvetli fırtınalar yıkamadı inancımızı, sığındım masum kalplere,
Karıştı safdiller taburuna, tutkuya sarılınca,
Dönüştüm cesur insana,
Korumaktır tek silahım, kalkanıyım sevdanın.
*
Kaybolmuş şu ufacık, ahşap, cıvıl sokaklar,
Direniyor yıllara çoğunluğu, mazi misali sarsılmaz vaziyette,
Solmuş yapraklar, yollarda öbek öbek fidanlar,
Dost ahbapla tükenmeyen neşeli diyaloglar.
*
Dağları kucaklayan bulutlar, perdelerin ardında yatan emsalsiz harikaları örter,
Cam bardağında beşe ayrılır kasabanın örtülü nefreti,
Sükuneti çiğneyen gülüşlerde dalar tarihin hülyaları, asrın ıssızlığında,
Otlarla bezenir zirveler, kızıl sabahlar daldığında.
*
Döndüm gece kuşuna,
Şahsıma yararı dokunsa,
Hatlar kapalı durmasa,
Fikredip, üç defa sorsa.
*
Dönüş yok dünkü direnişten,
Çarp zincire iblisi, kahret şuna,
Hangi manası kalmış mestlikten paçaları yırtmanın,
Hayıflanma ziyan kıldığın dakikalardan.
*
Durup inlerim topraktaki ruhsuz cismime dahi defterime,
Masal karaladım, kimseler anlayamaz neler yaşandığını,
Sayfaya işledim kainatı, farklı fezalar ortasında,
Vah ruhumun örtüsü, vah sinemin zerresi.
*
Çay söylenir yarıklara, enginlere doruk,
Otlağa seslenir yeşillik, yeşilliğe bostan,
Ayrıca sanırım, yahni adlanır damakta ezilene,
Kavis aktarılır yöremizde, yavaş meyle.
*
Sesi doğdu milletinin isyankar ozan,
Gurbet ellerdeyim benliğimi tanıdım tanıyalı,
Demirciyurdu, hasretle tutulduğum diyar,
Hoştur incir ağaçları, parkları, ovaları.
*
Müdafaa eylerim şefkati tüm zorbalara karşı,
Kılıç çekmem asla, feda kılarım ömrümü,
İnsanlık yürüsün aydınlık yarınlara doğru,
Merhamet yayılsın, kaplasın sonsuz gökyüzünü.
*
Sonunda galip çıkacak muhabbet karanlıktan,
Yürekler zincirlerini kıracak inançla anbean,
Bırakmam tutkuyu, göğüs gererim kederlere,
Aşkı yüceltirim daima, nefes aldığım sürece.