Kalkan Yap Göğsünü Şiiri - Kasım Kobakçı

Uykudan kalk yiğit, zaman tamamdır!
Gökteki yıldızlar, burçta makamdır.
Bağrında esen şu rüzgarı dinle,
Şahlanan ruhunda soylu kelamdır.
*
Yükselen avazla del karanlığı,
Tepeler titresin, vadi inlesin.
Yık, parçala, dağıt zindan darlığı;
Bütün mahlukatlar sesin dinlesin!
*
Işıtıp ufkunu coşku seliyle,
Toprağa tohumu ektiğin anda...
İleri yürürsün rahmet yeliyle,
Yeşerir sevdalar susuz ormanda.
*
Bozkırın ortası şenlik masalı,
Çelikten sinene duvar örmeli.
Tepeden tırnağa renkli boyalı,
Gerçeği dostların artık bilmeli.
*
Büyüsün sevgiyle fidanlar yavaş,
Toprağı sulasın şehit al kanı.
Zulmün ordusuyla ver kutlu savaş,
Cihanı titretsin mertlik unvanı!
*
Çıkıca meydana asil erenler,
Karanlık geceler nurlara döner.
Kavrayıp gerçeği hakkı bilenler,
Hainin yaktığı ateşler söner.
*
Tebriz çöllerinde yanar alevler,
Besteler umudu dudaklarında.
Heybetinden titrer kudurmuş devler,
Sökerken şafaklar şakaklarında.
*
Çıksa da engeller sakın yorulma,
Şahlandır şevkini, gafletten uyan!
Sular gibi sakin, sessiz durulma,
Tutsak esirlere okunsun destan.
*
Yunus diyarında kopar feryatlar,
Vuslat rüzgarıyla esip savrulur.
İnletir meydanı çelik pusatlar,
Aşkın ateşiyle sinen kavrulur.
*
Sabahların nurlu ışık saçarken,
Sonsuzluk rengini sunar yurduma.
Kahraman evlatlar hudut geçerken,
Kalkan yap göğsünü mazlum orduma!