Neyden korkuyorsun ey can, söyle?
Ölüm mü? Hepimiz bir gün susacağız.
Toprak hepimizi eşitleyecek çünkü
Ve kimseye torpil geçmeyecek
Korkma, sadece yaşamayı unutma.
Batmak mı? Para gelir geçer.
Bugün kaybeden yarın taç takar.
Utanmak mı? Bir haftaya kül olur,
İnsan hafızası kelebek ömrü kadar.
Reddedilmek mi? Her kapı sana açılmaz.
Başarısızlık mı? O yolun tozlu patikası.
İnsan kaybetmek mi? Her gelen kalıcı değil,
Kimi ders verir, kimi veda.
İnsanların lafı mı? Zaten konuşurlar.
Sen sussan da, dursan da, uçsan da.
Hata mı yaptın? Alnın teriyle sil.
Risk mi aldın? Pişmanlık daha çok yakar.
O yüzden kalk, göğsünü ger, yaşa.
Sanki bugün son günmüş gibi sev,
Sanki yarın yokmuş gibi affet,
Sanki hiç ölmeyecekmiş gibi umut et.
Çünkü korkarak geçirilen her gün,
Yaşamadan ölmektir aslında.
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 15:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!