Kalbim ellerinde Şiiri - Gece Gözlü

KALBİM ELLERİNDE

Kalbim ellerinde... Ne kadar masum duruyor değil mi? Oysa sen bilmezsin; bir insan, kalbini teslim ettiği ellerde ya yeniden doğar, ya da sessizce ölür.

Ben sana yalnızca sevgimi vermedim. Çocukluğumu, yarım kalan umutlarımı, geleceğe sakladığım bütün düşlerimi de bıraktım avuçlarına.

Şimdi senin ellerinde atan bu kalp, her çarpışında adını söylüyor. sevda, unutmayı bilmeyen bir duadır.
Eğer bir gün bırakırsan ellerimi, kalbim yere düşmeyecek..

o, çoktan senin gözlerinde parçalandı.
insanlar, aşkın en güzel hâlinin kavuşmak olduğunu sanırlar. En derin aşk, kalbi hâlâ sevdiğinin ellerindeyken, sessizce yaşamaya çalışmaktır.

Kalbim ellerinde... Sıkı tut diye vermedim sana, incitme diye bıraktım.
Sen fark etmeden canımı acıttın. Bir gülüşünle gökyüzü olabildiğin gibi, bir sessizliğinle bütün mevsimleri kışa çevirdin.

İnsan, sevdiğinin gözlerine bakarken kendini görmeyi bekler. Ben ise her bakışında, beni benden eksilten bir vedayı gördüm.
Yine de git demedim.

Kimi sevgiler, kalmayı hak edenlerden çok, gitmeye hazırlananlara yazılır.
Şimdi sor bana... Bir insan, kırık bir kalple sevmeye devam edebilir mi?
Eder...

aşk, kalbin sağlamken değil, bin parçaya ayrılmışken bile aynı ismi atmaya devam etmesidir.
Bir gün ellerini açıp "Kalbini geri al." dersen... Alamam.
sana verdiğim şey yalnızca bir kalp değildi. Ömrümün en güzel yılları, en saf duaları, en masum hayalleriydi.

İnsan bazen sevdiğini kaybetmez.
Kendini, sevdiğinin ellerinde yavaş yavaş tüketir.
Belki bir gün adımı unutursun, sesim sana yabancı gelir, hatıralarım bir fotoğraf kadar uzak kalır.
.
Bir zamanlar sana öyle bir kalp emanet edildi ki, o kalp seni severken kendi atışını bile sana feda etti.
bir gün... Belki aynı gökyüzüne bakacağız, ama artık aynı duayı etmeyeceğiz.
Sen hayatına devam edeceksin, ben ise içimde senden kalan sessizliği taşıyacağım.
Benden geriye ne kalacak biliyor musun?
Bir zamanlar seni, kendinden bile çok seven bir kalbin izi...

Ne senden hesap soracağım, ne de "Neden?" diyeceğim. en çok susarken can yakar.
Sadece şunu unutma...
Bir insanın elinden düşen cam yeniden yapılır, kırılan dal yeniden filiz verir, solan çiçek yeniden açar...
Ama bir insanın, güvenerek emanet ettiği kalbi kırılırsa, aynı sevgiyi bir daha hiçbir ele bırakmaz.

ben... Kalbimi ellerinde bıraktığım gün sana yalnızca aşkımı değil, bir ömrü emanet etmiştim.
sen yoluna devam et.
Ben ise senden kalan enkazın içinden, kendimi yeniden toplamayı öğreneceğim.
aşklar mutlu sonla bitmez...
bir ömür boyunca kalbin en derin yerinde, adı hiç silinmeyen bir sızı olarak yaşamaya devam eder.