Ellerinde Silahları Şiiri - Kasım Kobakçı

Kuşattı etrafını şimdi o resmi, asık suratlı emirler,
Unutuldu baharlar, soldu saksıda bekleyen çiçekler,
Aradın huzuru o gri, demir yığınlı siperlerde,
Koca tanklarda, bitmez nöbetlerde, kalın miğferlerde,
Telsizlerdeki o cızırtı, geceler boyu sürdü.
*
Beslediler kinleri, yalanlardan süzülmüş masallarla,
Düşman kıldılar beni, adını hiç bilmediğim adamlarla,
Dediler ki, yazacağız tarihin en görkemli zaferini,
Kahraman oldun dediler, teneke madalyaların gölgesinde.
*
Türküler yayıldı birden, metalin o soğuk bedenine,
En umulmadık cephelerden, fışkırdı deli dolu kahkahalar,
Bırak silahı kardeşim, gel şu güneşli çayıra,
Gel bizimle türkü yakmaya, dönelim koca bir çocukluğa,
Ver o mermiyi bana, al şu tohumu avucuna.
*
Sakin rüzgârın, dağlar ardındaki o serin nefesi,
Koca çeliğin ucunda, aniden açıveren bir papatya,
Sabah vakti, yepyeni bir gün doğarken ufuktan,
Savaşlar huzursuz, tetiği çeken parmaklar huzursuz,
Askerlerin ellerinde silahları, karanfiller namluda.