Bazen tepem atıveriyor
Şeytan diyor ki;
Kır, dök eline ne geçerse
Lanetler yağdır önüne gelene
Cam şıkırtıları
Sabır der dururdun bardağı taştı
Bahar oldun bana bir gül dermedin
Korkuya yem ettin o büyük aşkı
Sen cesur olmayı beceremedin
Vay başıma gelen işe bak işe
“Kendine iyi bak” diyene bak sen! ..
“Edebi” şekli bu, “küfür edişin”
Bir daha arama, sorma istersen
Beni de yok etti benden gidişin
Ne sen varsın artık ne de bir sevda
Sevdiğim, cennet yüzlüm, kadınım;
İki kelimeyi bir araya getirecek gücü kendimde her bulduğumda “aşk” damlar kalemimden
Gözlerim bakışlarına esir olmuşçasına boşluğa sabitlenirken, akıl melekelerim yerlerini duyguların tahakkümüne bırakıp benden firar eder her gece
O yüzden, yazdıklarımda “akıl mantık kırıntıları” aramak yerine, “gem-i azıya almış bir yüreğin” nasıl coşkun ırmaklar misali şelalelerden aşağılara doğru döküldüğünü tahayyül et olur mu?
…
Sen aslında şu bomboş odamın içindesin, hatta yanı başımda, hani neredeyse uzanıp saçlarını okşayabileceğim kadar yakınsın sanki
Paramparça yürekle yaşarken kara kışta
Beni benden alarak dikenlere gül ettin
Simsiyah gözlerinle yaralayan bakışla
Şu gönlümü kor gibi yakıp yakıp kül ettin
Can alıcı bir sözün için de hece gibi
İnsan çekip giderken
Ya da giden birine “veda” ederken
Neden “Beni Unutma” der, anlamam? ! ..
***
Nasılsa kopuyorsun,
Nasılsa gidiyorsun, ya da “gidiyor”
Şu katran gecelerin göz yaşında ben varım
Sararmış o güllerin dikeninde ben varım
Cama vuran damla ben şu kırılmış ayna ben
Rüzgarlarla uçuşan yapraklarda ben varım
Alıştım hem de çok alıştım size
Sebebini siz de biliyorsunuz
O gece mehtapta sizle göz göze
Çılgınca seviştik biliyorsunuz
Yıldızlar nasıl da gülümsüyordu
Kıyılarımda ki dalgaların arasında batıp çıktıkça, fırtınaya mı tutulduğunu zannediyorsun sen? Peki, derinlerimde ne olduğunu merak ediyor musun? ! .
Sen gördüklerinle yetinirken, ben senin göremediğin “hasret” tarafından istila edilip insafsızca yağmalanıyorum…
Düşünmeden konuşmanın cezası konuştuktan sonra düşünmeye mahkûm olmakmış ya, belli ki bu yüzden bağlandım prangalara, bu yüzden zincirlendim nedamet batağına
Oysa ben “hesap kitap” yapmadım severken… İnce ince “mizan’lara” girmedim, samimiydim, içtendim, “her nasılsa bu yüreğim” işte öyle göründüm…
Her rüzgar estiğinde yön değiştiren yaprak misali “dönek” olmadım, namertlik nedir bilmedim, kırılmayı göze aldım lakin eğilmedim, ben böyle biriydim ve ne olursa olsun böyle kalmaya da yeminliyim! ..
Dürüst olmak “hesaplı” olmaktan “ iyidir” derler…
Gerçekten sevebilir misin?
Ama gerçekten, samimi ve içten
Ah! .... Ah be güzelim
Buna bir de beni inandırabilsen! ..
***
Seni tanımam “yorum” yapacak kadar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!