Ben; Bir insanım! ..
Duygulu
Biraz asi
Mağrur ve gururlu! ..
Dün-den şikayetim yoktu
Yarınımsa umutlu! ..
Başladım ve bitirdim aşk denilen yolu ben
İlk adımda yalnızdım, şimdi ise kederli
Vardığım zirvelerden hüsran ile dönerken
Yola çıkanlar gördüm, ikişerli dörderli
Menzile varamazlar, kimde var o metanet
İnsanı yaralayan en kötü şeylerden biri; “önemsediği kişinin” hareket ya da sözlerine sessiz ve tepkisiz kalmasıdır…
Tepkisizlik; “değer vermemek, ciddiye almamak ve önemsememektir bir bakıma… “
“Ben hiç sinirlenmem” diyenler aslında başkalarını sinirden kahrederler her nedense! ..
“Susmak” karşı tarafa “hak etmediği bir ceza” vermek ve içinde bir yerlerde “yük” gibi taşıyıp muhafaza ettiği “korkaklığın” ardına gizlenmektir, namertliktir! ...
İster erkek ister kadın “delikanlı olamamanın” ambalajlanmış şeklidir “susmak”..
Sadece kendini, kendi dertlerini, kendi dünyasını düşünen kişilerde oluşur bu megaloman durum, kişi fevrileşir, agresif davranır, kendini dünyanın merkezi sanırken çevresindeki herkesi de peykleri gibi görür! ...
Arıyorum! .. Ama bilmiyorum!
Nerede bulacağım seni?
Bir kağnının tekerinde mi,
Boncuk boncuk terlerin nefesinde mi? ..
Ya da kara sabanın darmadağın ettiği
Kapkara toprakların arasında mı? ..
ADAM DEMEM BEN...
Adam gerek adam, millet başında
Gravat takana adam demem ben
Kendini bulmalı her gözyaşında
Pis pis sırıtana adam demem ben
Göz göze gelmedik nicedir senle
Yırtılıp atılmış kağıt gibiyim
Gönül kulağınla sessizce dinle
Kağıda yazılmış ağıt gibiyim
Gözden yuvarlanan damlalardayım
Ah!.. Gönül
Gönül benim senden şikâyetim çok
Ardına takıpta sürüklüyorsun
Meçhule giderken ben düşe kalka
Perişan halime gülümsüyorsun
Rasgele biriydi o da
Dikkat ettim karşılaştığımız da
Oysa kırıtışı
Sonra da sırıtışı
Değiştirdi aklımdan geçenleri
Bir varlıktan öte
Seninle ne zaman göz göze gelsem
Cayır cayır yanar, yanar sol yanım
Ah!..Bir sarılsam da “kolunda ölsem”
Ölürken ismini anar sol yanım
Gece var karanlık gece var sessiz
Kim kimin umrun da ki, kimin derdi kiminle
Bana ne be kardeşim, herkes avluyu çekmiş
Köşeye saklanmışız bir parçacık kilimle
Şiirle hemhal olduk, şiir “silah” demekmiş
Ne yabana “hışşt” dedik ne ağyar-a gücendik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!