Sildim seni
Sildim! ..
..............
Defterden, kitaptan
Gövdesine balta inidirdiğim
Ağaçtan! ...
Ben 'keşke' demeyi sevmem
İstisnaları var tabbi ki! ....
Yani 'Sürekli kullanmak' istemem!
Hani; Diyorum ki;
YAPTIĞIN İŞTEN ASLA PİŞMAN OLMAYACAKSIN
PİŞMANLIK DUYACAKSAN
Yine sensiz köşemde sigaramı içerken
Duman duman içime seni nefesliyorum
Bu küçücük odada zaman akıp giderken
Yarım kalmış bir aşkı tekrar besteliyorum
Kültablam dolup taşmış tıpkı gözlerim gibi
Tetik düşürmedin lakin dilinden
Çok darbe yemiştim ama son du bu
Öyle bir vurdun ki beni derinden
Silahından çıkan son kurşundu bu
Aldın bu bahtsızın aldın ahını
Bir ömrü senin için feda ettim harcadım
Çoktan solmuştu gül-ler, dikenleri kokladım
Görüyorsun ya şimdi yıkık dökük bir halde
Mecnun’a çöl yetmişti ben Dünya’ya sığmadım
Teselli olmaz zaman fani olan bedene
Küfür! ... Ayıp elbet! ..
Yakışmazda bize
Aile terbiyesi var
Eğitim öğretim var! ...
Dahası “saygı’yı” işlemişler,
Gönlümüzün derinliklerine! ..
Tanrı-dan bir umut artık dileme
Dün dediğin nerde, nerdedir gülüm
Boş yere gelirim diye bekleme
Umudun bittiği yerdedir ölüm
Vedayı tattırdın bana aferin
Ben sevdim
Doğrudur yanlıştır,
Günahtır sevaptır, “Bana ne” bundan
Hesap kitap yapmadım ki severken,
Bölüp çarpmadım,
Ölçüp biçmedim,
Farkında olmadan gamsız hayatın
İçinde kayboldu ”en güzel çağım”
Ömrünü toprakta süren nebat’ın
Rengine vurgunum “vahşi kısrağım”
Ne zaman boy atıp tomurcuklandım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!