Sitem; Tıpkı nefes almak gibi ihtiyaç duyduğumuz bir gıda, yaşadığımız ve taşıdığımız duyguların en vahşi ve doğal baharatı. Lezzet cümbüşünü bütünüyle uhdesinde barındıran, eksikliği gönül dimağında anında hissedilen bir iksir. Muhatabına ne kadar acı verirse versin, “mutfağında olanın” vazgeçilmez malzemesi. Pişen aşın tadı tuzu gibi “ifa edilen azap” için bundan daha mükemmel bir “sos” olamaz.
Sitem; Hayal boşluğunda ki hayali düşmanları imha edebilmek için “mağdur’un” kullanabildiği ve sahip olduğu tek silah! .. Duyguların tekamül sınırını belirleyen, yoz arazide “rahmetsiz kuruyan” nebatın içinde varlığını devam ettirebilme şansı bulan tek varlık! .. Saldırıya yetkisi bulunmasına rağmen, yine de bu hakkını sadece “savunma” amaçlı kullanan bedbaht! ..
Sitem; İfade edilememişi “izah” etme metodu.. Öfkeyi ve nefreti kendi içinde maden eriyiği gibi eritip potasında muhtelif kalıplara döken kudret. İsyanın ve dayanılmazlığın en yumuşak ve zararsız aktarımı, lakin yaşamak için son derece zaruri bir ihtiyaç! .. Velev ki; sadece “hak edene” sunulan bir malzeme olması hasebiyle alem’deki ender çeşnilerden biri! ..
Bir ara uğradın ve gidiyorsun
Arkana dönüp de bakmayacaktın
Seni seviyorum! .. “Ama” diyorsun
İşte o “ama-yı” koymayacaktın
Vuslat değil sanki “mahkum görüşü”
Yoruldum sanki
Ya da sen çok yordun beni! ..
***
Günah yüklemiyorum sana,
Suç isnat etmiyorum
Yine de bunlar rahatlatacaksa seni
Seni sevdim diye
Seni sevdim diye sevmiştim herkesi
En çirkinleri, sevimsizleri
Tahammül edemediklerimi bile
Sırf ama sırf seni sevdim diye
………………
Ben aşkı sildim.. Silsilesini hatta! ..
Sevemez benim gibiler, sevseler de “platonik” kalır aşkları, ulaşamazlar,
Ve kaybederler aşk adına her şeylerini, sevemezler bir daha! ..
Gasp edilmiş bir hayatın içinde, tarumar edilmiş bir ömürdür artık nefes alışlar..
Yakmaya hazırken dünya’yı sadece kendilerini yakar benim gibiler ve küllerde sıkışıp kalırlar
Ben savdım sıramı….
Bu gün “o gün’müş”
Sevenlerin sevişenlerin günü
Hatırlayanların hatta hatıraların
Ufak, ufacıkta olsa
Kül altında ki kıpırtıların
Sönmemiş ateşin
Bazen bitiverir anlatılacak her şey..
Kelimelerin anlamsızlaştığı gibi anlamını yitirir yaşamak! ..
Anlayanın anladığı, anlatanın anlattığının yarısı bile değildir ya, işte o yüzden dünyanın en eski masalıdır “Anladım” yalanı! ..
Çare olamayan biçarenin idraki neye yarar sahi?
***
“Seni uzaktan sevmek” moduna getirip kilitlemekten başka hiçbir şeye güçleri yetmez(!)
Kaç kez gelip de girdin zaman’la kavgamın arasına, beni kayırdın mı zamana karşı ve beni korudun mu hiç? Bir kenarından yakalamaya çalıştın mı akrebi ya da yelkovanı, kafa tuttun mu hızla giden saatlere bana yardımcı olmak için?
Akrebin akrepliğini yaparak beni her gün zehirli iğnesiyle kaç kez soktuğunu yelkovanın bir balyozmuşçasına kaç kez gidip gelerek o savunmasız yüreğimi nasıl ezdiğini düşündün mü?
***
Nasıl giriyor mideme sancılar seni beklerken biliyor musun ve nasıl iki büklüm oluyorum seni düşlerken?
Beklemekten daha zorlu ne var şu âlemde söyler misin?
Hangi okulun hangi tedrisatı beklemenin nasıl bir ders olduğunu öğretebilir insana? Bekleyenin olduğu her yer bekletenin cirit attığı yerdir.
Sen bu gün mü doğmuştun sahi?
Hem de böyle berbat bir günde
Allah bilir ya;
Sen doğum günü de kutluyorsun! ..
Hatta üç beş “sırnaşık” partine katılıp,
“İyi ki doğdun” diye tempo da tutmuşlardır! ..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!