İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Dediler ki hiçbir dert korkma dermansız olmaz,
Gönül yarası bile, geçer imkânsız olmaz.
İnandım nice yıldır sabır ile bekledim,
Anladım ki yalanmış, bu can canansız olmaz.

17 Temmuz 1990-Salı / Konya

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ağlıyorum durmadan öksüz çocuk misali,
Unutamadım gitti, seni ben yıllar yılı.
“Bekle! ” de avut beni, bari umudum olsun,
Hayata bağlanayım, tutup o yalan dalı…

3 Ekim 1987-Cumartesi / İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Uzanıp uyur iken, gece sahilde sular;
Ruhum başka âlemi, dolaşıp seyre dalar.
Titrerken ay ışığı, düşüp serin sulara,
Seni görürüm bir an, içime hüzün dolar.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kan kokusuna gelip, gezme burada sırtlan!
Var git başka yerlerde, leş arayıp gez dolan.
Burdan sana pay çıkmaz, sonra demedin deme...
Av olursun karışmam, ava çıkınca aslan.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Anlayana kâfidir, vızlasa sivrisinek,
Anlamayana yetmez, anırsa katır, eşek.
Davul zurna da yetmez, dememiş mi atalar,
Tellal boşa bağırır, tren seyrinde inek.

04.01.2011 – Salı / İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ateş düştü bağrıma, şu yüreğim kor oldu,
Gittiğin günden beri, dünya bana dar oldu,
Gözyaşlarım yetmedi, yangını söndürmeye,
Süzülüp damla damla, düştükçe buhar oldu.

4 Temmuz 1989 – Salı / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Yeter kandığın gönül, hayal kurmayı bırak,
Bir hayırsız yüzünden düştüğün şu hale bak.
Bil ki gönül eğliyor, aşkınla alay edip,
Sen hala peşindesin, anla artık avanak!

4 Şubat 1991-Pazartesi / Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Nasıl yazılır bilmem, üç satıra duygular,
Oysa ne kadar da çok söylenecek sözüm var.
Nerden başlasam söze, kalbim duracak sanki,
Ne zormuş aşk mektubu, sevdim diyene kadar.

16 Mart 1983 - Çarşamba / Ödemiş Lisesi

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu kaçıncı bahardır, gül açmaz, lale bitmez,
Sen hala hazandasın, bağında bülbül ötmez.
Geç bu sevdadan gönül, bitsin artık şu yasın,
Eridim mum misali, bu böyle sürüp gitmez.

1 Haziran 1989-Parşembe / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Farz et o yoktu gönül, dünyaya hiç gelmedi,
Ve tabii sevmedin, sevdiceğin olmadı.
Ne hicranı yaşadın, ne vuslatı bekledin,
Ne bir bahar yaşadın, ne bir çiçek kokladın.
Kapını çok çaldılar, açmadın hiç kimseye,
Âşık olmaktan korkup, sevdalanırım diye.

Devamını Oku