İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Ey benim halden bilmez, başımda kara belam,
Gurbet eldeki Aslı’m, çöl içindeki Leyla’m.
Ben Kerem’im, ben Mecnun, sensiz olmam imkânsız,
Ölürüm yokluğunda, yaşayamam vesselam…

6 Nisan 1987-Pazartesi/ Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Kaldım yol ortasında, ne gelen var, ne giden?
Kuş uçmaz kervan geçmez, yıllardır bu vadiden.
Bir Allah’a mahsustur derler yalnızlık için,
Kullarına ne zormuş, ölüm gibi sahiden

18 Ocak 1992-Cumartesi / Konya

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Caddeler, sokaklar boş; bu akşam her yer ıssız,
Gökyüzü kara katran, ne ay var ne de yıldız!
Evli evine gitmiş, köylü köyüne çoktan,
Şu gölgem de olmasa, kalmışım yapayalnız.

31 Ağustos 1989 / Perşembe - Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Yalan anlattıkların, yalan billahi yalan,
Sen benimle eğlendin, sevmedin hiç bir zaman,
Kaç kere ilan ettim, boyun büküp aşkımı,
Yıkıldım her gelişte, olup yeniden hüsran.

28 Mayıs 1989 – Pazar/ Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ben seni candan sevdim, gelip geçici değil,
Vazgeçemem inan ki, canım alsa Azrail.
Mahşer gününe kadar, beklerim ölsem dahi,
O gün yine aşığın, olacağım bunu bil.

13 Nisan 1987-Pazartesi / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Var git güzel başımdan, ben sana yâr olamam,
İçimde bir hicranın, hiç bitmeyen yası var.
Gönlüm başka sevdada, kıymetini bilemem,
Bir zalimden kalbimin, onmayan yarası var.

Boş yere hiç bekleme, iflah olmaz bu yara,

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Artık zaman değişti, ne han kaldı ne hancı,
Her şeyimi götürdü, en son giden kervancı.
Beni benimle bırak, tanıtma hiç kendini,
Bilemedim kimsin sen? Çek git artık yabancı!

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Boşuna gelmedik ya, biz bu dünyaya dostum,
Sevdik sevilmedikse, sınanmaktayız belki?
Ne bir kez isyan ettim, ne de bahtıma küstüm!
Katlandım her acıya, belli etmedim bil ki.

Varsın dönsün şu dünya, sevgililer lehine,

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Senden geldik deriz hep, dünyaya çırılçıplak,
Hamurumuz sendendir, şüphemiz yoktur, mutlak,
Nedense hep korkarız, sana geri dönmekten,
Ne garip insanlarız, değil mi kara toprak!

21 Şubat 2006- Salı / İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Tövbe et ey yüreğim, isyan olmaz kadere,
Tanrı böyle hükmetmiş, çok önceden bir kere.
Hele bir bak çevrene, tek sen misin ayrılan,
Yiyip kendi kendini, tüketme hiç boş yere.

24 Aralık 1989 – Pazar / Ödemiş

Devamını Oku