İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Ağlamakla dağılmaz, gönül bu kara bulut,
Gözyaşın yağmur olsa, yok artık ondan umut.
Hayata yeni baştan merhaba demek için,
Sil onu yüreğinden, artık tümüyle unut.

30 Eylül 1989 – Cumartesi / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dün bir dosttan öğrendim, daldım hayal içine,
Hoş beş sohbet arası, beni sormuşsun yine...
Unut beni demiştin, son sözünü söylerken,
Sen niye unutmadın, pişman mısın yoksa ne?

Ağustos 1988 / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bir derin uykudayım, gören yok, uyaran yok,
Belli unutulmuşum, benden haber soran yok.
Ninniler söyleniyor, kulaklarıma hala,
Kuru sözden ibaret, şefkat ile saran yok.

6 Mart 1998 / Cuma - İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Uzakta çok uzakta, bir yer var düşlediğim,
Kimseye duyurmadan, gizlice kışladığım.
Bunaldıkça dünyanın, gamından kederinden,
Kaçıp başka hayata, yeniden başladığım.

Haziran 1990 / Konya

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Zaman akıp geçiyor, dur demek mümkün değil,
Yavaş yavaş sönmekte, yağı biten her kandil.
Vademiz nerelerde dolacak bilmiyoruz,
Peşimizde an be an, gün sayıyor Azrail.

3 Mart 2009-Salı/İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bilmezsin yokluğunda kahra düşmüş kim ağlar?
Yıllar önce terk edip, unuttuğun biri var...
Hala mahcup, utangaç; hala sana sevdalı,
Ve hep öyle kalacak, inan Mahşere kadar.

3 Kasım 1990 – Cumartesi / Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Öyle bakma yüzüme, bin pişman ağlamaklı,
Önemi var mı artık; kim günahkâr, kim haklı?
Kapına her gelişte, hüsranla dönüşümü,
Unuttum mu sanırsın, hala içimde saklı.

12 Nisan 1988-Salı / Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Doldur Mehmet içelim, getir hele iki çay,
Markalar tükenmemiş, pek içmemişiz bu ay.
Demek arayan soran, olmamış eşten dosttan,
Unutulduk mu nedir, vay şu halimize vay…

22 Mayıs 1991-Çarşamba/ Konya

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Döneceğim demiştin, nasıl da inanmışım,
Kapım her çaldığında, geleni sen sanmışım.
Alıp başım dağlara, gidiyorum yalancı!
Yıllardır beklemekten, bıkmışım usanmışım.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

O yeşil kapınızda seni görmek var diye,
İçimi bir heyecan basardı her geçişte.
Titrerdi el ayağım, sorma ki sebep niye?
Belki sen yaşamadın sevda böyle şey işte!

Nefesim tıkanırdı kapıda sen olunca,

Devamını Oku