Bu raylarda geçti hep, çocukluğum büsbütün,
İpte cambaz misali, yürür koşardım her gün.
Çıkında peynir ekmek, önümde üç, beş koyun,
Küçük çaplı çobanlık, belki biraz da oyun,
Dedem demiryolcuydu, trenciydi lakabı,
Öyle tanırlardı hep, eşi dostu ahbabı.
Hep ben ağladım durdum, hep ben gözyaşı döktüm,
Her kahrına katlandım, nice çileler çektim.
Görmedim hiç vefanı, bir kerecik insafsız,
Tükendi sabrım artık, bil ki usandım bıktım.
22 ağustos 1988-Pazartesi / Ödemiş
Üç nolu çam ağacı, işte geldim yine ben,
Ne zaman efkârlansam, sen anlarsın halimden,
Bugün yine içime, çöktü bir kara tasa,
Ya nasıl avunurdum, şairliğim olmasa?
Biliyorum savuşmaz, başımdan asla kahır,
Yaslanıp da gövdene, yazmazsam üç beş satır.
Üç nolu çam ağacı haydi ara beni bul,
Bak yine cıvıl cıvıl, eskisi gibi okul.
Hani nerde o şair? Yaslanan yok beline,
Görüyorum kalmışsın, artık kendi haline.
Otuz beşe daha çok, yirmi eşiğindeyim
Feleğin salladığı, hayat beşiğindeyim.
Ömrün çeyreği bitti, gel gör ki Cahit Amca!
Bir vefasız aşkından, hasta döşeğindeyim.
15 Temmuz 1984 – Pazar / Ankara
Görmüyor musun gönül, açık seçik besbelli,
O yar başka birini seviyor işte deli,
Yalvarıp yakarmalar, pek bana göre değil,
Serde yiğitlik vardır, terk-i diyar etmeli.
3 Kasım 1988-Perşembe /Ankara
Zihnim başka alemde, onunla haşır neşir,
Ne yazarsın tahtaya, anlamam hiç tebeşir!
6 Nisan 1984 – Cuma / Ödemiş Lisesi
Dinle beni kulak ver, ey dostum telli kavak,
Yapayalnız kalmışız, sen şu halimize bak,
Esip geçmiş sevdalar, başımızdan yel gibi,
Kırılmış dallarımız, solmuşuz yaprak yaprak.
Unut diyorsun dostum, kolay olsaydı keşke,
Nerden düştüm bilmem ki, ben bu ümitsiz aşka,
Sevmedi, sevemedi, kırık kalbim bir daha,
Sanki güzel kalmadı, dünyada ondan başka.
7 Ekim 1988-Cuma/Ankara
Umrumda değil artık, çal aşkını başına,
Affetmem yalvarsan da, ağlama hiç boşuna,
Taşa döndü yüreğim, kahrını çeke çeke,
Yazık olur inan ki, döktüğün gözyaşına…
26 Şubat 1989 – Pazar / Ankara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!