İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Kar yağıyor durmadan, ağaçlara damlara,
Batıp boğuluyorum; kederlere, gamlara.
Dertleşip yalnızlıkla, içimi döküyorum,
Adını yazıyorum, buğulanan camlara.

(Ocak 1988-Ankara)

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bugün yıkıldı dünyam, bütün ışıklar söndü,
Tükendi son ümidim, her yer zindana döndü.
Seni eller götürdü, uzak diyardan gelip,
Beni ölüm meleği, bedenim kabre indi.

7 Aralık 1989-Cuma/Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Her şey gönlünce olsun, karagülüm hoşçakal...
Bu mevsim böyle geçti, dönüşe yok ihtimal.
Bir sonraki baharın, neşesi yeni neslin,
Geçti sevda çağımız, boşuna kurma hayal.

21 Temmuz 1988 - Perşembe / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Biliyorum ki suçtur, yazmak, çizmek sıraya,
Neyleyim ki adını, yazmazsam da olmuyor.
Şimdi hepten yalnızım, gurbet girdi araya,
Hayatın bir tadı yok, vakit geçmek bilmiyor.

Bu sene zor geçecek, hasret kere hasret var,

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dün bir rüzgâr getirdi, kokunu buram buram,
Kabuk bağladı derken, kanadı eski yaram.
Dalıp gittim bir ara, çıkageldin karşıma,
Canlandı gözlerimde, seninle her hatıram.

8 Kasım 1990-Perşembe/Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Karaysa da gözlerin, siyahsa da saçların,
Ben seni evvel ezel, “Çakır” diye tanırım.
Gidip yaban ellere, el olduğunda yarın,
Bir ben seni bu adla, anacağım sanırım.

İşte o gün Çakırım, bağım gülsüz kalacak,

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dağla artık be doktor! Bu yara iflah olmaz…
Öyle bir sancı ki bu, çekmeyen asla bilmez.
Bu gönül yarasıdır; kâr etmez merhem, ilâç,
Azar dağlanmadıkça, bilesin çoğa kalmaz.

28 Ağustos 1989-Pazartesi / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sen gittin bahar gitti, bilesin ey nazlı yâr,
Sarardı benzim gibi, dallarda tüm yapraklar.
Kuruyup gazel oldu, körpe filizler dahi,
Karıştı toz toprağa, alıp götürdü rüzgâr.

1 Kasım 1989-Çarşamba / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Dinle yavrum kulak ver, gözlerini bana dik,
Biz seni öyle kolay, besleyip büyütmedik.
Nice tatlı uykuyu, feda ettik uğruna,
Dili olsa anlatsa, şu tozlu yorgun beşik.

22 Ekim 2007 – Pazartesi / İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Doğduk Anadolu’nun herhangi bir yerinde,
Ninniler dinledik annemizin dilinden.
Büyüdük sevdalandık, sonra günün birinde,
Maniler söyleyerek geçtik gençlik yolundan.

Yükledik ağır ağır, sessizce göçümüzü,

Devamını Oku