İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

Dün gece rüyamdaydın, o hoş, mahcup halinle,
Ellerinden tutarak, gezdim ilk kez seninle.
Uyanmak istemedim, o tozpembe rüyadan,
Mutluluğu bulmuştum, geçip mavi dünyadan.
Keşke Mahşere kadar, sürseydi kavuşmamız,
Gezseydik gök kubbede, beraber yıldız yıdız.

Korkarım ki hep böyle, gelip geçecek ömrüm,
Kalbim tek sana bağlı, sıkı sıkı kördüğüm.
Ne kılıç kesebilir, ne de çürür gün olur,
Bu düğümü yalnızca, çözer bilirim ölüm.

2 Mart 1991-Cumartesi / Bilecik

Dün akşam yüreğimde koptu kızıl kıyamet,
Neyim varsa hepsini, aldı götürdü afet,
Ne hayallerim kaldı, ne yaşama sevincim,
Kalakaldım ortada, tek bedenden ibaret.

13 Ekim 1985-Pazar / Ankara

O son gelişim idi, bekleme hiç bir daha,
Seni havale ettim, bilesin ki Allah’a
Dönüp bir gün ararsan, kabristanda bul beni,
Gör ki aşığın ölmüş, ruhuna el Fatiha.

11 Ocah 1991-Cuma / Bilecik

Dün akşam bir el gibi, geçtin yanımdan hain,
Unutmak ne kadar da, kolaymış senin için.
Oysa ben donakaldım, dalıp maziye o an,
Yaslandım bir duvara, ağladım için için.

Belli ki unutmuşsun, dönüp bir kez bakmadın,

Gidip dönmemek de var, gelip bulamamak da;
Kaderde ne yazılı, bilmiyoruz ne fayda.
Geldi çattı ayrılık, yol ver bekletme beni,
Neden bilmem bu sefer, pek zor geldi elveda.

28 Eylül 1987-Pazartesi / ANKARA

Çalsın davullar sazlar, dem tutsun kaba zurna,
Sırma cepken görünsün Efem çıksın oyuna.
Diz vursun yer inlesin, dağlar selama dursun,
Dönsün meydan içinde, şöyle bir bıyık bursun.
Gümüş saplı yatağan, şal kuşakta ışlasın
Mor fesinden püsküller, uçuşmaya başlasın.

Gurbet gözün kör olsun, duymaz mısın bu yası,
Öksüz, yetim gibiyim, dinmeyen ağlaması,
Gözyaşı, alın teri; karıştı birbirine,
Kolay kazanılmazmış, senden ekmek parası.
20 Ocak 1983- Perşembe / Ödemiş

Elbette bir gün olup, sen de kapılacaksın,
Aşk denilen rüzgâra, bir tüy gibi çaresiz.
Belki de benim gibi, sararıp salacaksın,
O zaman aynı safta olacağız ikimiz.

İşte o gün nihayet, anlayacaksın sen de,

Ne bir daha gelmek var, ne de kalmak dünyada,
Bir hayırsız yar için, ömrü eyledik feda,
Candan bile vazgeçtik, canan uğruna ama,
Ne yazık ki ey gönlüm, eremedik murada.

23 Eylül 1991-Pazartesi / Bilecik