Sen gurbeti bilmezsin, yaşamadın hiç gülüm!
Hele bir akşam olsun, gör ki nasıl bir zulüm!
Uzanırsın yatağa, uyku girmez gözüne,
Hasret çöker bağrına, sanırsın gelen ölüm!
Yürür oynardık hani, raylarda cambaz gibi,
El sallardık yılmadan, gelip geçen trene.
Nihayette çocuktuk, yan yana ikiz gibi,
Gülücükler yollardık, camdan bizi görene.
Kaçıp giderdin bazen, oyundayken aniden,
Ağlamak yoktu güya, giderken ardın sıra;
Hançer olup kalbime, batsa da her hatıra.
Namerdim demiştim ya, peşin sıra ağlarsam,
Unuturum sanmıştım, yüreğimi dağlarsam.
Kalmadı bir heyecan, geçen renkli bahardan,
Hiç haber de gelmiyor, giden sevgili yardan.
Demek mevsimi geçti, aşkın, sevdanın gönül,
Bir kuş olup uçarak, gitmek var bu diyardan.
23 Temmuz 1985 – Salı / Ödemiş
Kapıldım gidiyorum, dönerek bir girdaba,
Kulaç atsam nafile, boşunadır her çaba,
Alnıma yazan yazmış, kader denen yazıyı,
Burda bir şey görmedim, orda ne var acaba?
17 Kasım 1984 – Cumartesi / Ankara
Haydi ben âvâreyim, bu saatte sokakta,
Gecenin kör vaktinde, yapayalnız ayakta.
Ya senin ne derdin var? Peşimdesin hep gölgem,
Çare mi var sanırsın, dolaşıp ağlamakta.
22 Temmuz 1986 – Salı / Ödemiş
İçimde bir korku var, el olacaksın diye,
Açmışken yüreğimde, tez solacaksın diye.
Zaman neyi gösterir, bilmem ki yaban gülüm?
Tükenmekte ümidim, bu bekleyiş bir ölüm.
Zaman hızla akıyor, belirsiz bir ummana,
İçimdeki korkuyu anlatamam ki sana!
Tatmadım çocukluğu; büyüdüm öksüz, yetim,
Ne bilsin kara gurbet, her gece ağlayan kim?
Yıllar akıp geçiyor, değişen hiç bir şey yok,
Bitmedi hasretliğim, geldi gider gençliğim.
19 Nisan 1983 – Salı / Ödemiş
Üç nolu çam ağacı, bugün hastayım biraz,
Gelemem hiç bekleme, sanma etmekteyim naz,
Yanıyor üşüyorum, halsizim, takatim yok,
Yoksa hala dertliyim, ben de sen gibi en az.
10 Ekim 1983-Pazartesi/Ödemiş Lisesi
Tanrım bu ne sıkıntı, tarif etsem kim anlar?
Bedenlerde misafir, uçmaya hazır canlar.
Herkesin derdi başka, yalnız gördüğüm aynı,
Mutluluğu unutmuş, soluk yüzlü insanlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!