Bir nokta bile değilim mekansızlığında bu suyun,
Mekan dediğin zaten seninle başlayıp biten bir avuntu.
Parmak uçlarımda on adet kanayan gezegen,
Tırnaklarım kırık, tutunduğum yerler belirsiz,
Belli ki aşk, bu kez çok şiddetli sallıyor ruhu.
Kıyılar uzakta sevgilim, kayalar büsbütün yabancı,
Fırsat bu fırsat demiş de sanki o hırçın dalga,
Vuruyor yüzümün ortasına, tam da o hırpalanmış porteye.
Şimdi gözlerimde umuttan sökülmüş birkaç eski harf,
İçimde bilinmeyen bir makamın,
Gözü yaşlı bir keman telinden sızan ince taksimi...
Yine de dudaklarımda o muzip, o acı tebessüm,
Tam da bu son demde, kulaç attığım bu derinlikte:
"Pişman değilim" diyor içimdeki o çocuk,
İyi ki daldım senin o tekinsiz, o derin denizine.
Yukarıda gökyüzü, aşağıda ölüm,
Ortada sen...
İyi ki varsın aşk, iyi ki varsın.
Kayıt Tarihi : 18.01.2009 18:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yelkeni yırtılacak.... hızla su alacak.... alabora olacak belli......
Dudaklarında ki acı tebessümle düşünmektedir bu son deminde..;
‘’ Pişman değilim... iyiki sevdim seni..... iyiki daldım denizine.... iyiki varsın aşk...’’
evet iyiyki varsın aşk,harikaydı tek kelimeyle,kutlarım kalem ve yürek sesinizi,tebrikler
sevgiyle kalın e mi
TÜM YORUMLAR (1)