İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Hala yangın, hala vurgun yüreğim
Bu cennet vatanın her karış toprağına
Kavrar hala al sancağı,sıkı sıkı bileğim
Görev alıp çıksam yine en heybetli dağına

Ey Vatan! ben ki sana kol vermiş bir gaziyim

Suda süreyerek ayak izlerimi
Gökte sevişerek yeryüzüyle
Bir kağıt mendil gibi atarak bedenimi
Ve sürünerek kuş tüyü vazomda
Ağlayarak ruhumu incitmeden
İçimden dekoviller geçerken çarmıhta

Anladım artık
Sen gelmeyeceksin
Bari anılarımızı bırak
Giderken bir selam ver ki
Ölüm belki çok yakın
Ama yaşamak çok uzak

Al bir kumaşın üstünde, bir ay vardı, bir yıldız.
Her gece düşümdeydi,dün bedenime sardınız
Üstüne kapanmış sessizce,ağlıyordu bir genç kız
Yabancı değil bacım,o bizim bayrağımız

Al bir kumaşın üstünde, bir ay vardı,bir yıldız.

Su sızmadı duvarlardan
Kerpiç ve saman
Karıştı işte
Hepsi zaman

Kadındı,yoldaşımdı

Susacağım...
Ben kalbimin durduğu
Kurşunun vurduğu yerde susacağım
Susarken son kez susayacağım
Kurşunu atan son suyumu sunacak
Zehir gözlerinin içinde...

Üzerine kuşandığın kahkaha
Dökülürken yüzünün en hüzünlü makyajından
Aşkı dilim dilim vermekmidir mutluluk?
Her bir sayfasında bir asır yaşanan ömrüm
Senide atınca heybesinin en gizli köşesine
Huzur bulacakmıdır bir musalla taşında

Bazen kaçıp giderdin
Aylarca...
Habersiz...
Beni
bırakıp
bir başıma...

Ve şehrin nefes alışında
Yanlızlığımı yüzüme vurma sakın
Yıkılırım kaldırım taşlarının ayak sesine
Bir çift mavi göz ise kaderimin aslan sürgünü
Çekerim kendi bildiğimce
Benimle mezara gidecek bilsemde

Sinesinde ki sevinç
Uyumludur sevdamın
Gülücüklerle

Uzun uzundur sitemlerim
Güneşin terk edişinde beni