İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Gel! ...
Beni sensiz bıraktığın
Yılları düşünmeden gel
Kalan günleri ömrümün
Birer yıldır seninle
Sakın unutma,

Islak ve billur bir akşam vakti
Kamelyalardan ıtır kokuları yükselirken
Yürüdüm sevinçle ben kendi kaderime
Emindim onurlandırılmıştım sevginle

Gökyüzünde yıldızlar daha parlak

Umutsuzsan eğer
Bir gün
Bir yerde
Bir düşüncede
Yıkılmışsa bir şeyler...
Ve anlamsız geliyorsa

Bir ritmsiz müziğin valsini yaşıyordun
Su yoktu hava yoktu toprak yoktu
Sen ıssız bir ormanda yükümü taşıyordun
Çağırdım da gelmedin

Ellerin vardı

Sıyırıverirsin hayatı
İncecik bir yerinden
Kırık camlı pencereleri
Gülüşmelerin delince
Bakışlarım
Üşütmesin diye tenini

yok deme sakın
biz bağlayamayız
çözüldüyse içimizde törelerin o masum bağlılığı
bir seher vakti
harmanların sarı tütsüsüyle
ovalarıma memleketimin

Günü böldüm
Ekmeği böldüm
Yaşamı böldüm
Bir senin için

Yıktım tabularımı

Bir İstanbul sabahı
Güneş gri ve ıslak
Mavnalar yorgun çatanalar baygın
Bir genç kız seke seke yürüyor
Kucağında defterler,kitaplar
Yüreğinde bahar esintileri

Kara gözlerine
Hüzün çökmüş bu gece
Emin olki ey yar
Ben ömrümü veririm
Bir gölgesi silinsin diye
Yaşadığım sürece

Bir yalan söyle
Bir daha bir daha
Kıvırcık keçiler olsun içinde
Sivri sivri külahlar
Renkli misketler olsun
Lastik ayakkabılar