İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Meğerse
Ney bile
Şey bile
Daha ufak gibi
Mesela bizden
Belki de sevgimizden

Yeşil ördeklerin
Mavi baharları kıskandığı
Bir yaz mevsimiydi
Gençliğim...

Suyun durulduğu yerdeydim

Güneş geçiyor denizden
Bulutlar geçiyor mavnalarla
Bir nehir akıyor sessizce
Bir dağın resmi düşüyor denizce
Durgun

İçini acıtan ne olursa olsun
Ve ne kadar kanarsan kana
Mahcupluk düşlerinde
Korkunun direnişini
İsyan simgelerine nakşetmedikçe
Hiç uğraşma boşuna

Hani nerde bahar hani nerde yar
Hani nerde gençlik o deli rüzgar
Örüldü maziye aşılmaz duvar
Dudaklar susuyor dilde ölüm var

Ağlama boşuna solmasın yüzün

Asırlar taşıyor ruhumda
Asırları taşıyorum ruhumda

Acılar yaşlanıyor ruhumda
Acıyla yaşlanıyor ruhum

Denizin aynası olsaydım
Seni görürdüm ilk önce
Balıklara sormadan
Büyük bir havayla
Ve sorardım
-Hangi çarşıdan geliyorsun?

İntahar ederken zaman dağlarda
Susamışken
Kanayan yaram
Kurşunlara
Bakışırken
Üveyikler kardelen beyazında

Yemin ettim seni unutacaktım
Kalbimi kalbine kapatacaktım
Nerde görsem seni hep kaçacaktım
Ela gözlerini unutamadım

O gözlerde bilsen ah neler saklı

Karanlık
Esmer teninde ise
Çirkinsin

Gözlerinde mavi bulutlar
Boğuşuyorsa