İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

elde var hiç
demiştin giderken
ama bende mi suç
yoksa
yanmış yıkılmış
bedenimde mi

Gözlerimde özgürlük
Gördüm günahsız şafaklarını yurdumun
Ufukta bekleyen güneşi gördüm
Gördüm toprağı zorlayan bereketi
Korkusuz akan suları gördüm

Bir yere ulaşmak istersin
Bir yer ki
Güller
Dört mevsim açar
Ve çiçekler
On iki renktir

can vereceksin
yüreğinin kıpırtısına
ben biliyorum
bir umut oltasını ucunda
bir mavi balık gibi
hınzırca gülüyorum

Sustuğumda geldi ölüm
Ben toprağımla konuşuyordum
Sustuğumda patladı yüreğim
Ben hainle vuruşuyordum

Göğsümdeki kan susuyordu

Yağmurlar hiç dinmedi ki
Senden öce damla damlaydı
Şimdi sulu sepken oldu
Sadece
Üşüyorum bu gece

ararsan geçeği eğer
sorusuz cevaplarda
yanılırsın
yanılmanı istemem
çünkü
sen benim kadınımsın

Kelimeler yıpranır
Başka anlamlar yüklediğinde
Tebessümler kırışır
Yüzler donuklaşınca kuşkudan
Eller titrer
Yüreğinde sevgi tükenirse

Ve olamsın ki
Sabahların aydınlık kuşkusun da
Oğlumun uykusunda
Yapraksız kavakların suskusunda
Mehmedin pususundaKorku
Olmasın ki

Yakamoza yakalandı gözlerim
Deniz ayı bend enizi gözlerim
Sahil gündüz gibi yakamozun şavkından
Böyle gecelerde Bodrum'u özlerim