İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Yıllardır içimde bir büyük acı
Dünyayı dolaştım yoktur ilacı
Olmuş gözümüzde sevda umacı
Cümle alem sevdi ben sevemedim

Güneşi söndüren ışık gibiymiş

Buğday başakları kadar sarıydı zaman
İçimde güneşler büyütürdü sevgileri
Tenimde korkular hasada dursa bir an
Sevgiyle aşıverirdeim yenilgileri
Ulaşmak zor biliyorum limansız sevgilere
Ne kadar sığınsamda insafsız kelimelere

Sulu sepken kepenklerin siyahı
Balmumuna bezedik bir yaralı sabahı
Vagonlardan mevsimlere bindiğimizde
Görmedik dudaksız salıncakları
Konuşsam ağu gülüyor zehir
Zembereklerden boşanıyor kahkahaların

İstediğinde
Süzülsün
Gözlerinden
Bırak

Magribin ve cenubun

Bir gül düşün
Açmamış beyaz bir gül
Tomurcuk
Arıların konmadığı
Aşıkların koklamadığı
Bir gül düşün

iklimlerin yaprak açtığı
usul usul ağladığı şarkıların
ve nehirleri kıvrımlarında
sevdaları sakladığı
bir benmiyim acaba?

Çakırdı düş
Gece uzun ve yol alıyordu
Gül kurusu hicranlarda
Mahcuptu bülbül
Sevda ince bir çizgide yürüyordu
İç çekme dedim sana

Hicran ne kelime
İntizar ne demek
En uçuk intizarı ederim
Kendime
Kaderime
En aykırı hicranları yaşarken

Bir İstanbul sabahı
Güneş gri ve ıslak
Mavnalar yorgun çatanalar baygın
Bir genç kız seke seke yürüyor
Kucağında defterler,kitaplar
Yüreğinde bahar esintileri

Yanlızlığın resmini yap
Çocukluğun şarkısını
Gururun heykelini yont
Ve arzunun bestesini
Nakışla geçmişini
Geleceğine ümitlerin