İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Gitme...
Gitme be kadın
Son gece
Olmasın bugün

Güneş

Sarılıverince geceye
Koynunda seni gördüm
Gözlerini gördüm
Kan revan
Sabah olacak mı
Diye

ışıklar
camlarda
solduğunda gel
geldiğinde
ışığını
içimde

Sakladın
Esirgedin
Oysa ben
Güneşi götürdüm
Saklasanda
Karanlık

nerde olursam
ve nasıl olursam
olayım
dert değil ağlıyorum
şekle dönüşüm
prangasız bir dua kentinde

Ne bugünüm var artık nede yarınım
Dünde kaldı umutlar
Yarım yamalak tutkular
Sevdalar...
Aşklar...
Kanayan yarasıyla

Ölümden korkmuyorum
Dilimden korktuğum kadar
Çünkü hiç tatmadım ölümün acısını
Dilimden tattığım kadar
Ölümü bir kez yaşayacağım zira
Dilim hergün öldürüyor

Dönektir
Dönüp gelir zaman
Yirmi dört saat sonra
Dönektir
Gazete gelir her sabah
Yeni bir tarihle

Ağlamak istiyordum dedi ağlama
Karalar bağlayacaktım dedi bağlama
Her gün uğrayacaktım dedi uğrama
Mezarım cennet annem,dedi Memedim

Dünyayı yakacaktım dedi metin ol

Uyku rahvan
Düş dört nala
Dert dolu dizgin gece de
Seviyorum sevmeyi
Özleme yi
Hiç mi hiç