İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

iklimlerin yaprak açtığı
usul usul ağladığı şarkıların
ve nehirleri kıvrımlarında
sevdaları sakladığı
bir benmiyim acaba?

Çakırdı düş
Gece uzun ve yol alıyordu
Gül kurusu hicranlarda
Mahcuptu bülbül
Sevda ince bir çizgide yürüyordu
İç çekme dedim sana

Hicran ne kelime
İntizar ne demek
En uçuk intizarı ederim
Kendime
Kaderime
En aykırı hicranları yaşarken

Bir İstanbul sabahı
Güneş gri ve ıslak
Mavnalar yorgun çatanalar baygın
Bir genç kız seke seke yürüyor
Kucağında defterler,kitaplar
Yüreğinde bahar esintileri

Yanlızlığın resmini yap
Çocukluğun şarkısını
Gururun heykelini yont
Ve arzunun bestesini
Nakışla geçmişini
Geleceğine ümitlerin

Susupta seyreyle güneşin batışını
Bulutların kahrında ruhumu göreceksin
Güneşin yedi renginde hüzün
Yüzümde gecenin öksüzlüğünü göreceksin
Sonra bir çizgi olacak ufuk
Dağların moru siyaha kavuşacak

Bir martı çığlığında
Seni yaşıyorum
İstanbul'um
Şehir hatları vapurunda
Galata köprüsünde,Edirnekapı'da
Bir balıkçı sandalında

Balıklar üşümüştü bir kez
Beni salladığın oltanın ucunda
Ne çıkarırsın bilinmez
Bilinmez duygularımın omurgasında
Neler olduğu
Benden sonra

zevkin sokağa düştüğü yerdeyim
sonuç nedir bilmiyorum kaldırımlarda
doğusundamıyım?
batısındamıyım?
mistik sezeryanların
bilmiyorum

Yorgi Baba'nın barındayım inan
Ortalık yine sis yine duman
Gece on ikiyi çoktan geçmiş
Taş plaklarda Hafız Burhan

Mezeler donmuş,salata zeytin yağlı