İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Aysız gecelerin vurgunuyum
Silme karanlıkların esiri
Vurmaz yüzümüze güneşin rengi
Işığa dayanmaz gönlümüzün hüznü
Bazan durur herşey
Vurmaz kıyılara koyu dalgalar

Ayrılık bitti sanırdım
Ben bittim
Ayrılık bitmeden
Yanlışlık nerde
Hangi taşın ardında
Bencillik

su uyur mu düşman uyumadan
ben uyudum
kalkamadım yangınlarda
bir deli rüzgar oldu
hayatım
yaslanmak istedim

benim cennetim
yarin yanıdır
kokun siner tabi
hem yatağıma
hem odama
hem bana

Gel gidelim demiyorum
Ben geleyim sana
Kucağımda anılar
Kollarımda sevilerin
Ve beynimde gözlerin
Delicesine yakan

Adını yazıyorum camlara
Altı harf üç hece
Siliniyor
Kavga ediyorum camla
Üflüyorum sıcak nefesimi
Cam buğulanıyor

duvarı kaldırdı tanrı
düşün
çağırdı seni bu gece
sevin
sakın dönme sırtını
ve hayır deme

gelmeyeceksin biliyorum
kanayan yaramı sarmaya
kanayan sensin oysa
canımın içinden geliyorsun
ve ala dağlardan inip her gece
düşlerimin bir yerinde

adam olmak istedim
adam gibi bir adam
şöööyle en esaslısından
hani kadınların uğruna ölümlere koşacağı bir adam
ama bulamadım ki
kadın gibi bir kadın

ufukta aşk var
havada aşk kokusu
çıra gibi yanıyor
aşka susamış
yüreğin