İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

dağılmaksa kaderin
dağılacaksın
ve dağıldım diye
bağıracaksın
sonra korkup kendi sesinden
beni

Şimdi öksüz kaldı
Sığırtmaç kuşları
Seni bekliyoruz beraber
Gelmiyorsun
Benim verdiğim buğdayları
Almıyorlar

Sen gelince aklıma dağlar sislenir
Güneş boynunu büker kuşlar hislenir
Sessiz hıçkırıklarla tenim ıslanır
Sevginle yanmak için kuru olsaydım

Binbir gariplik çöker mahsun gönlüme

Sevdam gitmez kalır
İstersen yağmurun sesini
Ve sonraki sessizliğini
Dereciklerin
Kıvrımlarında saklayan
Gölcüklerin durgunluğunda

Ses
verince mi
Uyanacaksın
Dokunsam
Yetmez mi hatıralara

Sen gönlümün gardiyanı
Sen yüreğimde ki mahpus
Sen gözlerimde demir parmaklık
Sen ellerimdeki kelepçe
Sen ruhumda ki kalabalık
Sen bedenimdeki hücrem

sen istersen
bu aşkkk
sen istersen
bu beden
tanrımmmmm
nedennnnnnn

Gelmem
Yemin ettim gelmem bir daha
Gelipte kaldırımlarında
Ölmem bir daha
Pencerende gül olup
Solmam bir daha

Mısralarım mum ışığında
Sakladım göz yaşlarımı kelimelere
Cümleler bitesi değil
Ayrılığın hasretimle ortaklığında
Dayan diyorsun ey gönlüm
Sevdan bitesi değil

Söz verdin de
Almadım mı sözünü
Yat dedinde
Yatmadım mı dizine
Işıklar kararır birazdan
Odalardan kokun gelir