İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Ayrılığın pastel renkleri
Resimler soluk
Yazılar yorgun
İmzam bile isyan ediyor bana
Ayakkabılarım yolsuz
Saçlarım tarağa merdiven diyor

Ustama söylemedim
Elim gergefte
Kan akıyor
Yüreğimde ki nehir

Nasıl geliyorum

Bakınca göz değer diye yar eller
Duyunca söz eder diye kem diller
Görünce kıskanır diye bülbüller
Sarı saçlarına gül takamadım

Kendini senle bir tutmasın diye

Güneş çoktan battı
Ay doğuyor ufukta
Ayın on dördü
Dolunay kızarmakta
Tan üç bin iki yüz rakımda
Yüreğim kızışmakta

bir ıssız vadinin ortasında
takvim yaprakları düşerken ömrümden
birer birer hiç acımadan
hoş geldin
safa geldin
iyiki geldin

Ekleniverdi
Gülüşlerinden hüzün
Düşlerimin ölüşlerine
Sakın ağlama
Bitecek
Çıktığında gerçek

Bu gece
Sendeyim yine
Bu gece İstanbul'da
Aç yorganını yıldızlara
Kaçamazsın
Benden..

Ah...
O acıyı bile
Özledim şimdi
O ayrılıklarda
Bir bıçak gibi
Keskin

Gözlerimde özgürlük
Gördüm günahsız şafaklarını yurdumun
Ufukta bekleyen güneşi gördüm
Gördüm toprağı zorlayan bereketi
Korkusuz akan suları gördüm

elde var hiç
demiştin giderken
ama bende mi suç
yoksa
yanmış yıkılmış
bedenimde mi