İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Neydi sanın adın unuttum
Hani sabahları gözlerimi açınca başlardın
Hani tembellik ederdin
Sevdiğinin kalk deyişine
Hani traş olurken banyoda
Kaynayan suyun sesi duyulurdu çaydanlığında

Bitti
Toprakta su
İçimde umut
Gökte bulut
Elimde ut
Ayrılık şarkısını

Sitemden bir yaprak kopardım/bu gece
Çığlık çığlığa kuşandım acılarımı
Ya yanlışım doğrularımı unuttu
Ya ruhum kaçırdı öcülerimi

Bir gül ya da bir şebboya sarıldım

Bir kuş düşün uçmamış
Kanatları beyaz bir kuş
Yavrucuk daha...
Rüzgarın önüne katmadığı
Bir kuş düşün günahsız

seni unutmak istiyorum
benden aldığın
her masum duyguyu
geri istiyorum
hiç yaşanmamış gibi

Parlıyor başımın üstünde bir ışık halesi
Patlıyor uzaklarda bir topun yedi paresi
İniyor gözlerimden usulca bir gönül yaresi
Anladım ki şehitlikmiş ayrılığın çaresi

Her gece kabrimin üstünde bir mum yanacak

Beni terk edipte birgün gidersen
O güzel günleri inkar edersen
Bir yaban gülünü tanımam dersen
Kendi dikenime etmem beddua

O zaman her yerde seni ararım

Ufak ufak adımlar
Ufak ufak adamlar
Yürüdüler ufak ufak
Düşündüler ufak ufak
Ne dönüşü vardı yolların
Ne ölüşü vardı düşüncelerin

Akıbeti meçhul aklımın
Cayır cayır yayanrken dünya
Celep olmuş erenler
İnsan alınıp insan satılırmış
Yamyamlar pazarında
Kızmayın bana

Ağla biraz
Kağıt mendil var
İpek mendil yok
Kara kuş dalımda
Kara kış kapımda
Dalım kurumuş biraz