İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

bir kavanoza dönüşeceğim
ve bir rafta yerimi alacağım
hayat mutfağında
hayat mutfağında pişiyor insan
sırası gelince
dökülüyor

Düşün..
Kızmadan
Küsmeden
Bozulmadan
Ve yıkılmadan önce
Düşün

Ne ismin ne resmin kaldı maziden
Gözyaşımı bile çaldın gözümden
O hazin sevdanın bir gün izinden
Düşüpte yollara gelirim sanma

Oysa ki her yerde yanlız sen vardın

Zulmetme demiştim
Zalim firarda
Ölüm tene düştü
Sahte baharda
Bazan bir meyhanede
Bazan bir barda

ben hep bu yüzden affettim
ben hep bu yüzden kaybettim
yinede gözyaşlarımın bedelini
sende hiç istemedim
çnki seni çok sevdim
seni çok sevdim

sevmek...
yanlızca sevmek
sonsuza kadar
ölürcesine
hiç karşılık beklemeden
günü güne eklenmeden............

Mutluluğun rengini
Gündüze sor
Gündüzün rengini
Güneşe
Hüznün rengini
Geceye sor

Şu dağın ardını
Gördün mü heval
Vatanım
Şu dağın ardında
Yanan ışık
Gördün mü

Delirir kahverengi gözlerim
Seni görmezse bir gün
Paslı bir çivi olur
Kangren eder yüreğimi
Delirir...soğumaz ateşi kül olmaz
Direncim yıkılmaz inan ki

sular çekildi önce
sonra zaman
eski bir aşkı
anlatıyordu şarkılar
ağlıyor muydum
düşünüyor muydum