İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Gün olur gözlerine hüzün oturur
Gün olur yüreğinde zamanlar durur
Ömür biter saatler mahşeri vurur
Bu şehri yalanına katarsan eğer

Pamuklar uçuşurdu rüzgarlı sokaklarda
Şarkılar söylenirdi efkarlı dudaklarda
İnsanı sarhoş eden akasyaların
Kokusundan anlardım İstanbul uzaklarda

Martılar ağlar mı hiç ağladı işte
Dağların ötesine bu son gidişte
Seni nasıl bulurum bilemiyorum
Yıllar sonra bu şehre geri dönüşte

Fesine de şu gönül feda olsun fesine
Sesine de yaradan seda katsın sesine
Şarkılarla inlesin şu şehrin gök kubbesi
Nasıl kurban olunmaz yar senin nefesine

Çalkaram gülkaram sultanım selvinazım
Yokluğunda suskundur sinemde telli sazım
Tükenip gidecek mi ömrümüz gurbetlerde
İstanbul'a kavuşmak Tanrıdan tek niyazım

Sevdim sevildim öylece sana geldim
Açarmısın kalbini senelerdir bekledim
Çocuklukta başlayan sevdamızın uğruna
Şu şeh-ri İstanbul'u seve seve terk ettim

Kalbimde tomurcuk çiçekler ölür
Yaşamak ölümden inan zor gelir
Kararan dünyam da gün akşam olur
Bu şehrin ufkunda batarsan eğer

sıcak
yaz geceleri gibiydi
gözlerin
ve kirpiklerin
ısırgan otları kadar
arzulu

gökte yetimdim
indirdin yere bir bakışla
ellerimi tutup birden
atlattın sekilerinden
yanlız şehrin

Ben seni önceden
Taa...önceden sevmiştim
İstanbullum
Bir taşra şehrinden
Toprak dam evlerin
Basma perdeli pencerelerinden