İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Ellerime baktım bugün
Yüzünü gördüm çizgilerde
Yüzüme gitti ellerim
Acını duydum tırnaklarımda
Tırnaklardan çizgilerine
Gözyaşım ellerimde

Bitmeyen bir gecenin seher vaktinde
Mışıl mışıl uyurken hain ininde
Hücuma kalktığın hattın önünde
Ata'na verdiğin sözü unutma

Yağarken üstüne binlerce mermi

Yalanlara değil aşka inandım
Volkanlarla değil aşkınla yandım
Kaş ettin göz ettin nasılda kandım
Bu gurbet ellerde unuttun beni

Seni el değmeyen çiçek sanmıştım

sevmeden görmek
görmeden sevmekten
daha zalimdir
unuttun mu?

sen kendini ara
uslanırken ıslanırsın
ıslandıkça
kaybedersin usunu

O tren
O kara tren
Beyaz buharlı
Bir taşra istasyonunda durduğunda
Ben bineceğim
On altı yaşında

Tekbir sesleri geliyor tarihten tekbir
Tek bir Allaha inanıyor hepside tek bir
Ne canlarda şüphe var ne kanlarda kibir
Hep bir gönüller bu aşk için hep bir

bu bizim kaderimiz
tanrı yazdı
biz yaşıyoruz
sonunu bir o biliyor
birde aşkımız

İçimdeki küçük yazlar
Birer birer tükeniyor
Yüreğimde son yıldızlar
Daha doğmadan sönüyor
Ağlamadım ağlayamam
Kopartmadım

Tanrı bana hiç acımadan önce yalnız kalmayı sonra sabırlı olmayı, yazdığı kader çizgisinde adım adım, hazmettire hazmettire yaşayarak öğretti.

Yine de tekilleştim ama tekirleşmedim....

Erkek adamın başına hayatta her şey gelir diyerek karayellere, lodoslara karşı dimdik ayakta durmaya çalıştım. Reddedildim, istenmedim, onurumla aynanılmaya çalışıldı. Bildiğim bütün değerler yağmalandı, bütün hayat dinamiklerim yerle bir edildi.