Ağla biraz
Kağıt mendil var
İpek mendil yok
Kara kuş dalımda
Kara kış kapımda
Dalım kurumuş biraz
Can verende alanda o ulu Hüda
Dökülmez dudağımdan ne ah ne nida
O sımsıcak göğsüne etmeden veda
Bir bahar akşamı ölürüm anne!
Ben sana gelmeden, o bana geldi
Gidiyorum..
Yarın yine
Yaşamı
Cellatlığı ve işvesiyle
Yeniden karşılamak için
Karşılayıpta
Hani nerde/ kan nerde
Su gibi/ yağmur gibi
Damar nerde/ can nerde
Gül gibi/ nehir gibi
Gözyaşları kutsaldır
İnsanlar özlüyorsa
Üzerinde yaşadığımız Dünya; dünyanın sahip olduğu her şey; insanlığın ortak değeri ve kültürüdür. İnsanlığın tarihinde yarattığı her şey, bulduğu her buluş, yaşadığı her olay, savaş, doğal afet de insanlığın ortak kültürüdür. İnsanlığın gelişmesine, yücelmesine yönelik olanlarına pozitif kültür, insanlığın acı çekmesine yönelik olanlarına negatif da negatif kültür denilebilir. Matematiksel olarak pozitif kültürden negatif kültür çıkartırsanız geriye insanın ulaştığı medeniyet seviyesi kalır.
Dini inanışlar, siyasi ideolojiler, ekonomik hareketler, diller, milletler, ırklar, insan renkleri, sanatsal faaliyetler, moda, spor, savaşlar, müzik, buluşlar, göçler, doğal afetler, hukuk, sosyal yaşam biçimleri, kıtalar, insan cinsiyetleri, aile, ahlak ölçüleri, kentler, teknolojik yatırımlar, bilimsel gelişmeler, eğitim, üretim, tüketim, sınıfsal mücadeleler, anarşi, terör, felsefe, mantık, turizm hareketleri, doğa ve şu an buraya yazmadığımız insanla ilgili her şey insanlığın ortak kültürüdür.
Tüm bu kültürleri sistematik bir şekilde sınıflandırmak, temel esaslarını, tanımlarını yapmak, etki ve ilgi alanlarını belirlemek, gelişim süreçlerini belgelemek, arşivlemek ve gelecek nesillere bırakmak, insanlığın ve insanlığın birlikte yaşamak için oluşturduğu kurumların temel görevi olmalıdır.
Tapılacaksa...
Tapılacaksa bir kuşa bir ağaca
Ne gerek vardı kormaya
İçimizde ki nehirden
Böyle bir günde
Yürümek isterdim
Kehribar Hanım
Duydun mu beni
Bu gece
Sendeyim yine
Bu gece İstanbul’da
Aç yorganını yıldızlara
Kara
Kapkara bir dünya
Çıkar pusu kurmuş yollara
Sevdiğin kara
Sevdan komada
Verdikçe istiyorlar
yıkılsın diyeceğim
yıkamadığım
belkide
yıkmaya kıyamadığım
engeller
ben
açlık?
susuzluk...?
sen varsın ya
razıyım
sonsuza kadar
ölüme bile




-
Özlem İpek
-
Özlem İpek
-
Özlem İpek
Tüm Yorumlarhocam siz bu şiiri yazarak bni ölümsüzleştirdiniz çok teşekkür ederim..
hocam siz bu şiiri yazarak beni ölümsüzleştirdiniz çok teşekkür ederim..
hocam siz beni ölümsüz bir öğrenci yaptınız çok teşekkür ederim :)