İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Nafakanı bırakmışlar nadasa
Nafakanı toplamışlar eksiksiz
Konçertosuna başladı
Senin için
Konsolos bugün
Yarın solo geçecek

ölümü tarif et bana dedin
ettim
sende zulümü tarif et bana
zulümü
sevgini
dilinin ucuna gelipte

ne çok sevmişsin beni
ben öyle sevemedim
ben sevgimi
senin izlerinde aradım
baktığın dokunduğun her yerde
sana dayandım

ankaralı olmak zordur
ankarayı sevmek üşütür insanı
bozkırın kokusu aşkı alıp sürükler önünde
ihanetin gökten başka yeri yoktur kaçacak
ankaralı sevdimi ölümüne sever
ama anlatacak ne mart vardır ne vapur ne yosun

Misafirindi yanlızlık
Bulutlar uyuyordu kollarında
Sen son şarkıyı söylüyordun
Dudaklarım titriyordu yollarında
Gel demiştin ya hani
Biterken güz

Mealen tercümedir
Bu gece sana
Sızımda bile yaran var kafir
Işığımda karanlığından gölgeler
Suyumda kuraklığı dudaklarının
Gözyaşlarımda haresi ağlayışının

Dutları düştüğü mevsimdi
Pekmez doluydu kovanlar
Kaysıların piştiği
Arıların gülle öpüştüğü mevsimdi zaman
Dağlar mis gibi kekik kokuyordu
Ve şarkı söylüyordu ağustos böcekleri

Sarılıpta gelirsen değişir belki bir şeyler
Özgürlüğün sıcaklığını yüreğinin her noktasına
Serlipte gelirsen hiç korkmadan ve düşünmeden
Alnındaki mermiyle vatanın tertemiz toprağına
Değişir belki birşeyler senden sonra

Tükemiştim diyordum daha
Tükenmemişim besbelli
Bir gün daha var
Bir gül
Güneşli ve güzel kokulu
Ölmemiş ışınlar daha

Sararım gönlümü derde sararım
Derdime devayı serde ararım
Sende kalmamışsa şafağın nuru
Soruya cevabı orda ararım