İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Hiç susmadı martılar
Susmadı yanlız sabahlar
Öten ve ötmeyen her şey
Konuşan ve konuşmayanlar
Hep beklediler ve bekliyorlar
El sarı

Hayli çürümüştü bedeni
Bir hayli sıska
Var oluşunun yoktu nedeni
Tanrı onu
Geçmişti ıska
Adamın hassosu

Su istedin de vermedim mi ırmağımdan
Işık istedin de sunmadım mı güneşimden
Çengi istedin de dönmedim mi ekseninde
Tebessüm istedin de gülmedim mi yüreğimle
Sevgi istedin de almadın mı bedenimden
Sıcaklık istedinde çekmedin mi tenimden

Kulağımızda çınladı makinalı tüfeğin sesi
Alnımızı yokladı bir merminin busesi
Ufkumuzda göründü ol cennetin bahçesi
Huzur içinde verdik vecd ile son nefesi

Ne canımız yandı ne sarsıldı yüreğimiz

Yakmışız ve yanmışız ki
Hiç bitmeyen kavgalarla her gece
Solmuş vazodaki siyah çiçekler
Duvarda ki atlas perdeler

Kanmışız ve canmışız ki

doğum gününde
yanlız bırakılan sevgililer
ölmüş olsalarda
ağlarlar unutulduklarına
bildiğini biliyorum
çaresizliğine ağlıyorum

Kabahatli değilsin
İvmem sıfırlandı diye
Yokuşlarında
Ben zaten
Bilerek saptım sana
Dönüpte bir baksana

pencere açık olsaydı
ve ayrılık rüzgarı esseydi belki
ve piyanonun ucunda
ölseydim seni beklemekten
belki
bilirdim herşeyi

Konmak mümkün olsa
Konardım bir bulutun üstüne
Konupta seyrederdim
Şu dünyayı uzaktan
Yaşamak varken
Uzaktan seyretmek

Vurmuşum kendimi dağlara
Yüreğimde bir türkü
Dudaklarımda bir başka
Ulu çınarlar kesmiş yollarımı
Yol istemişim
Demişler bir başka bahar