İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Küstüm bütün renklere
Renkler bana küskün
Siyahlara bürünmüş ömrüm
Bastığım yerler siyah
Siyah gündüzüm güneşim
Bir türkü söylüyorum siyah

Şüphem odur ki
Sahnede oynanan oyun
Kuliste dram
Fuayede komedi rol alıyor
Sen kendini ararken
Sakın yanıldığını

Dudaklarda tükenir ıstırap
Issız bir sokağa sorarsan ikimizi
Eğilde bak bir kere
Gördüğün..
Yanlızca gölgemidir
Sevdiğin...

Önce ölümler gelir
Sonra yanlızlık
Anılar gelir
Simsiyah bulutlarla
Yüreğinden yüreğime
Kırgınlıklar gelir

Bir kız sevmiştim İstanbulda
Hayalimdeki kızı
Saçları kumral
Gözleri elamı ne
Bir kız sevmiştim
İsmini söylerken ölüverdiğim

Çekme küreği
Deniz isyandadır şimdi
Gözlerine kelepçe vurmuş
Diline kilit
Yok oluş
Bu şehirde

Kelimelerin neferiyken
Kuşandık cümlelerin zırhını üstümüze
Bu bir sır değil sandukalarda saklanan
Cübbeli öpüş değil dudaklarda ıslanan
Şehrin bacalarındaki öksürük mü dersin
Bulut bulut mendillerin akında ki hüzün

Seçilmekle başlar herşey
Seçen o seçilen sen
Ölçülmekle devam eder hikaye
Ölçen o ölçülen sen
Bir gömlek tasarlanır üstüne
Biçen o biçilen sen

Selvilerin kenarında
Uyuyordu zaman
Ve
Düşlerimin kıyısında
Yalan

Çığlığın orta yerinde susunca sevda
Susmak için yemin edenlerde konuşur

Bir uğultuya sığınır nefes alışın
Bin kelimeye dönüşür
Sevda yüklü bir ah çekiş