İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Garip kuşlar gönlümde yuva yaparken
O yuvada yüreğim aşka yatarken
Haliç sırtlarında güneş batarken
İstanbul halini anlatır bana

Ömür akıp gidiyor bir kuş misali
Biraz aşk biraz hüzün ömrün meali
Resimlerdeki şehrin soluk hayali
İstanbul gülünü anlatır bana

Sardı yine gönlümü bir garip hüzün
Bu şehirde olmuşum bir mahzun ozan
Lütfeyle ey yar acıyıp bazan
O narin hayalinle gönlüme uzan

Bülbül olsam değişmem seni bir güle
Volkan olsam uğruna dönerim küle
İstanbul sokakları şahidim olsun
Gurbet olsam seni veremem ele

İstanbul şarkı söyler her ilk baharda
Nağmeler yankılanır ta Ada'larda
Gönülleri şen olur sevdalıların
Geceler öksüz kalır loş odalarda

Neden sevdim İstanbulu
Neden İzmir,Bursa,Samsun değil
Neden İstanbul
Aptal kız..
Sen vardın İstanbulda
Seni sevdim

daha ben bana
kendimi anlatamadım ki
sana kendimi anlatayım
gözyaşların unutulmaz
çünkü dudakların ve yanakların değil
gözlerinden her gece

ben bize ağladım
ben bize yandım
hani söz vardır ya
ikimizin yerine....
gece maviydi
gündüz mavi

Kartvizitini kaybettim sevdanın
Bir tek kaşkolu kaldı gönlümde
Karşıma çıksa tanımam belki
Ama aynı kaşkolu takarsam
O hatırlarmı acaba

Bu dağlar karlı dağlar
Dertkli efkarlı dağlar
Ne gül kaldı ne bülbül
Virandır bütün bağlar

Dağlar heybetli dağlar