İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Yatağımı yaparken
Düşündüm seni
Çayım kaynarken
Ve ekmeğime yağ sürerken
Ellerini
Bakarken gazetelere

Dile kolay
Ayrılmak
Ama gönüle
En acı ölüm
Bir bahar akşamında
Dilime biber sür

Dışarda güneş var
Gökyüzü var mavi peçeli
Özgürlük var siyah peçeli
Arabacılar,aracılar,avcılar var dışarda
Açmayın kapıları bir daha
Ben kaybolurum

Güneşe uzanacaktım
Kıskandın
Toprağa tutunacaktım
Küs sandın
Eylem sabahlarında
Gözlerine sığındım

Şarkılar çalmıyor artık
Bu meyhanenin-annemi babamı beklerken-
Nefret ettiği
Anason kokan izbe köşelerinde
Ama nedense
Mutlu olamıyorum

Melato'ya dağlar yağmış
Mava Dağları'nda ölüm
Balbaşı köyü'nde zulüm
En koyusundan
Zori Çayı'nda kekikler çürüdü begim
Sevdam getirdi beni dağlara

Eylülümsün Sen...

Eylülsün sen
Yüreğime hazan yükleyen
Savaşların çocuğu
Duyguların yorgunu

Gidiyorum..
Yarın yine yaşamı, cellatlığı ve işvesiyle
Yeniden karşılamak için...
Karşılayıpta koynunda zevkle asılmak için...

Bitecek diyordun ya
Her şey bir gün
İşte bitti bugün
İstediğin şekilde
Ve planladığın gibi
Sanma ki seviniyorum

Baharla gelmiştin
Baharla gittin
Anladım
İçinde
Artık ben bittim...