İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Öylesine bir bozuk düzen tutturmuş gönlüm
Bir bolşevik kadar soğuk yüreğim
Bombardımanı bekliyorum sanki
Zaman İkinci Dünya Savaşı trafiğinde
Devran ne tarafa bilinmez içimde
Gürültü etseler kızıyorum

İçimdin içimdeydin her zaman
Kıskanırdım seni kuşlardan
Ne zaman güzel bir kız görsem
Kokunu duyardım çok uzaklardan

Şimdi artık sevmiyorum sevemiyorum

İşte yine yanımdasın
Ama sen çok uzaklarda
Ulaşmak istiyorum kıyılarına
Dağlarından geri döndüm
Ben mayıs vurgunu
Sen haziran gülü

Ben gözlerinde kendimi görürürm
Acılarımı sıkıntılarımı umutlarımı
Görürüm ben gözlerinde
Ben gözlerinde baharı görürüm
Kışı yazı güzü görürüm
Açmamış çiçekleri

Sıcak ovalarda at koşturan
Pala bıyıklı günahım
Çal kapısını özgürlük bulutlarının
Yoksa korkuyor mu sanırsın
Yedi veren gülünün
Kırmız dikenini

Bir avuç kül
Herşey
Bir yaprak gül
Sevdan
Küller uçuşur
Tozlu yollarında ruhumun

Öyle sıcak ki gülüşün
Yeşil bir şarap kadar
Sıcacık bakışların
Şu soğuk ve anlamsız evrende

Öyle sıcak ki gülüşün

Bir dağ başındasın
Dağ senin başında gülüm hey
Bu ne duman
Bu ne sis
Kırağı ve sessizlik
Silahın ne kadar soğuk

Gül...
Genel evdeki kadın gül
Dilenen adam gül
Elleri nasırlı işçi gül
Gül bebeğini yitirmiş kadın
İşsiz güçsüz adam gül

Asla demiştin
Asla dönemem geri
Bak işte şimdi bağ bozumu artık
Sen yoksun ama
Tütün kokulu tenin dolaşır asmalarda
Yanık sesin savrulurur