İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Biliyormusun?
Fesleğenler kurudu penceremde
Seni beklerken
Dün şöyle bir aynaya baktım
Konsolun önünden geçerken
Şakaklarıma ak düşmüş

Hazzını tattık bugün
Bizde kavuşmanın
Heba olmuş meğer
O ayrılık yılları
Bir başak kadar tazeydi
Gözleri sevgilinin

Bu akşam hüzünü bırak sevgili hazan
Biraz da yapraklara bak
Nasıl düşüyorlar o hafif rüzgarında
Salına salına yalpalayarak

Bu akşam hüzünü bırak sevgili hazan
Biraz da yapraklara bak
Nasıl düşüyorlar o hafif rüzgarında
Salına salına yalpalayarak..

Ben bir kavak ağacı olsaydım

O eski şarkıları
Söylemelisin sende
Utanmadan ve sıkılmadan
Bir küf kokusu duyabilirsin
Bir ince çizgi girer araya belki
Ama sonra imrenirsin

Arzunun tutuştuğu her noktada
Yangına dönüştüğünde bedenin
Kor alevler fışkırırken ruhunda
Çağlayanlar akıyorsa içinden
Ve köprüler kuramazken zamanla
Yok olup kaybolurken anaforlarda

Hesaplaşınca kendinle
Arınıp durulursun
İnsafa gelir gönül
Sever ve sevilirsin

sevmeden
sevilmeyi istemek
ve sevdiğinden
gül ve gülücük istemek
kendini kendini
sevmekten başka birşey

Dün sormayı unuttum
Bizimkiler nasıl bu ara
İzafi mi yine hesaplar
İyimser mi Hatça Ana
İzdüşümün de ne görüyorlar zamanın
Buzağı vermiş mi sarı kız

Hasretin ağarmasın
Hala canlıysa eğer
Beni beklerken
Kar beyazı mevsimler
Ve ayrılık kızgını güneşlerde
Bu işkence bitmez bilirim